დამაკვირდი : აფორიზმები ძველთა და ახალთა ბრძენთა, მეცნიერთა და გამოჩენილთა კაცთა მიერ თქმულნი / დაბეჭდილია "ივერიის" რედ. მიერ.

ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.
თავფურცელზე: „წიგნი შეადგინა „ივერიის“ რედაქციამ, იხ. „ივერია“, 1887 წ. № 220, განცხ. ი. გრ. 1919–1“.
გვ. 12. სტრიქონთან: „სიყვარულისა ხევნარსა საწადლის ხილნი ასხენო“, მიწერილია: „ამის რითმა ასონანსად შეუცვლია ილიას. იხ. „ივერია“, 1884, V–VI. გვ. 78“.
გვ. 27. ტექსტშია „კაცი სახელის მძებნელი უკვდავად შემირაცხია“, მიწერილია: „მკვდრად იგი თქმულა ვისაც აქ სახელი არ დარჩენია. ილია“.
გვ. 31. „წყალმაც წაგიღოს, ისევ სჯობს ცრუთ კაცთა ხიდთა გასვლასა“... მიწერილია: „ჰაზირა“.
გვ. 54. მოხაზულია ბოლო სტროფი, მიწერილია: „ეს შეტანილია „ქილილა და დამანაში“, იხ. „დამაკვირდი“, გვ. 54 და „ივერია“, 1883, № 12, გვ. 36“.
გვ. 73. ტექსტებია: „დამაკვირდი – თქმული ლარაძისა“, მიწერილია: „ილიას ეს აფორიზმები, მგონი მიბაძვაა „ქილილა და დამანას“ აფორიზმებისა... აბა დააკვირდით, იხ. გვ. 27“.
გვ. 75. სტრიქონთან: „პატიოსან მტერთა შორის მოციქული ნამუსია“, მიწერილია: „ხალხური მეგონა“.
გვ. 77. ბოლოში მიწერილია: „ლარაძე-ილიას ფსევდონიმი იყო, ხოლო მოთხრობებს „საქ. მოამბეში“ წერდა ფსევდონიმით – მ. ჯიმშერიძე. სხვა ფსევდ.: „ივერიელი, ჯიბრაელი, ფირუზა. ი. გრ“.
გვ. 117. მოხაზულია: „ბედი სწორედ უნამუსო ქალია“, მიწერილია: „ლირი“.
გვ. 119. სტრიქონთან: „მოსწრებულის სიტყვის გამარჯვება გამგონის ყურზე უფროა დამოკიდებული“, მიწერილია: „ჰამლეტ“.
გვ. 186. ხაზგასმულია: „ოქროს ცეცხლით გამოსცდიან“, მიწერილია: „ალექსანდრე სუმბათაშვილი (ღალატი).“
მეორე ცალის თავფურცელზე ყოფილი პატრონის ხელწერა: „დ. განდეგილისა“.
ფორზაცზე: „ეს წიგნი როგორც მინაწერებიდან ჩანს პოეტ დომინიკა განდეგილის ყოფილა! ვიყიდე ბუკინისტ. დიმ. ესებუასაგან. ი. გრ. 1941-24-VIII“.