| General note |
ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.<br/>კანზე: „არ არის პალატ“.<br/>წიგნში დევს დ. გივიშვილის ლექსი „ვუძღვნი გ. სკანდაროვს“ ი. გრ. ხელით გადაწერილი: <br/>„ვუძღვნი სკანდაროვს.<br/>მოდით და მიულოცეთ, ნახეთ სკანდაროვია,<br/>ოცდახუთი წლის შრომით რა შნო მოუპოვია.<br/>ძველი მწყრები წასვლია, ახლები მოუგროვია.<br/>ძველებზედა გამწყრალა ყველა დაუთხოვია,<br/>მაგრამ სამაგიერო კარგები უშოვია.<br/>არ გეგონოთ ჰკვებავდეს ფეტვითა, ნაკმაზითა<br/>ანუ სადმე დაჰყავდეს უჯრითა, ყაფაზითა, <br/>თავის გოგრით ატარებს ალერსითა ნაზითა,<br/>ძლივს იმაგრებს გოგრაში მუხრუჭითა, გაზითა<br/>ეშინიან არ დაფრთხნენ, ქირაც ვერ უთხოვია.<br/>ამბობენ, რომ საჭმელად უყრის თავის ტვინსაო,<br/>და იმითი აჩვენებს დიდყურებსა ლხინსაო,<br/>აწუხებენ ძალიან, მათზე იკლამს ჟინსაო,<br/>ელოდება იმათგან საჩუქარსა, ჩინსაო<br/>ადრევე მიუღია წიგნის სტრახავოია.<br/>უნდა ნახოთ, როდესაც გახურდება სმაშია,<br/>რას სჩადიან მწყერები იმის [ფუყე თავშია],<br/>ჰამადანის დიდყურა ვერ აჯობებს ხმაშია.<br/>არ გეგონოთ ვტყუოდე მათი ტოლუმბაშია,<br/>ღმერთმა ნუ ქნას არ გახდეს მათი მოსაგლოვია.<br/>სკანდაროვ შენც არ მოგწონს სხვისა საქციელია,<br/>სხვის ჩალას რას უყურებ, ნახო შენი ძელია,<br/>ღამბაროღლის ეშხითა გაგითქვამს სახელია,<br/>დაღრიალებ კარდაკარ ვითარცა სულელია,<br/>თავზედ ხალხსა იგროვებ როგორც ღამბაროვია.<br/>ჰამადანის დიდყურებს თავი მოუყრიათო,<br/>არჩევანი ჰქონიათ, ბევრიც უფიქრიათო<br/>ეგ შენი ხმა და ქება რაკი შეუტყვიათო<br/>თავიანთზე მთავრობა შენთვის მოუციათო.<br/>ისწრაფე, ჩქარა წადი, კარგი მოსაძოვია.<br/>ამ დღეებშიც მაგივა მათგან საჩუქარია,<br/>ყელზე ჩამოსაკიდი ეჟვნები და ზარია,<br/>მისთვის ყველგან თავს იქებ, დიდი საკვეხარია,<br/>დიდ ამბით წაბრძნდები თუ რომ კარგი დარია,<br/>ესეც კარგად იცოდე კარგ სახელს იშოვია.<br/>არ მეგონა აქამდის, რა სწავლული ყოფილხარ,<br/>მათი სასუნებელი თაიგული ყოფილხარ,<br/>მომღერალი, მოლხინე მათ ბულბული ყოფილხარ,<br/>რაც რომ უწინ დაგცინე გთხოვ, რომ მომიტოვია.<br/>ნეტავ ვის ემუქრები, ვისზედ იწყოფ ღრენასა,<br/>ცეცხლი გახდე გავაქრობ, დაგიყრუებ სმენასა,<br/>შენ თუ გშიან, მიირთვი [არ] დაგიწყობ წყენასა,<br/>უკბილოს მოგიხდება, ამოუსვამ ენასა,<br/>მე კი არა მცალიან, მეფურნეს გიშოვია.<br/>ხმა არ დასძრა გეყოფა მაგდენი სულელობა<br/>უთავბოლო ლაქლაქი, [აი შენი]* ხელობა, <br/>სხვის ნაწერით კვეხულობ, ვითომ შენი მწერლობა,<br/>თუ კაცი ხარ შეგრცხვება გამოგაჩნდა მელობა,<br/>გირჩევნია მწერლობას ადრევ დაეთხოვია.<br/>თუმცა შენ კი აპირებ დაანებო თავია,<br/>ხოლო უნდა ყვავებმა შეიმოსონ შავია,<br/>დიდყურებმაც ერთობლივ უნდა იწყონ ვაია,<br/>იმათ არ ეამებათ ეგეთი ამბავია<br/>თუ კი მართლა მწერლობას ხელი მიატოვია.<br/>და თუ მართლა აპირობ დადგე კეთილ გზაზედა,<br/>მეც ამ ლექსს შემოგწირამ. მუხამბაზის ხმაზედა,<br/>ორი ღამე უძილოდ მოვცდი მე ამაზედა,<br/>უნდა მითხრა მადლობა ამდენა შრომაზედა,<br/>ცოტაზე გივიშვილსა ბოდიში მითხოვია“.<br/>დ. გივიშვილი.<br/>სქოლიოში „* გაგიხდია ხელობა.“<br/> |