ლექსები / ანტონ ფურცელაძისა.

თავფურცელზე: „დარჩეს. ი. გრ.“
გვ. 72. ლექსს „ტენისონიდამ“, მიწერილი აქვს: „ტენისონი“.
გვ. 111. ლექსს „მელა და ყურძენი“, მიწერილი აქვს: „კრილოვი (?) ი. გრ.“
გვ. 131. ლექსში „აგერ ჰმარხავენ ებრაელს“ ხაზგასმულია: „აბალე“, მიწერილია: „გლეხურად“.
გვ. 134. ლექსში „ქვეყნის ფარ-ხმალი“, ხაზგასმულია სიტყვა: „მდევი“, არშიაზე: „ი. ჭ. (?).“
გვ. 135. ლექსთან „პრომეტეოსს (фრუგიდან)“, მიწერილია: „ фრუგე“.
გვ. 138. ლექსში „გმირო გაჩნდი“ მოხაზულია სტროფი და მიწერილია: „ანტ. ფურცელაძეც გმირს უხმობდა აკაკივით. ი. გრ.“
გვ. 141. უსათაურო ლექსს მიწერილი აქვს: „(სომხურიდან?) ი. გრ.“
მეორე ცალის კანსა და თავფურცელზე ყოფილი მფლობელის ხელწერა: „ნიკო. ნ. გოცირიძის წიგნებიდან“.
მესამე ცალი აკინძულია საგანგებოდ ი. გრ. მიერ. ა. ფურცელაძის მოთხრობებთან ერთად. ყუაზე ამოტვიფრულია: „ა. ფურცელაძე. ნაწერები. I . ი. გრ.“
ყდის მე-2 გვ.: „აგერ მარხავენ ებრაელს“.
ფორზაცზე წარწერა: „1. ლექსები. 2. სამის თავგადასავალი, (მოთხრობა). 3. მართა (მოთხრობა)“.
გვ. 95. გადახაზულია სიტყვა „ვაებისა“, მიწერილია: „ვედრებისა. ი. გრ.“
გვ. 107. იგავის „მგელი და ბატკანი“ ბოლოს მიწერილია: „დაიბეჭდა „თეატრში“, 1889, № 16. ეს თემა დამუშავებული აქვს გ. ტ-ძე-საც, იხ. მისი თხზ. III. 1940. გვ. 187. იხ. ჩემი ა. ჭ-ძეც (შენიშ.)“.
გვ. 111. სათაურს მიწერილი აქვს: „კრილოვია.“
გვ. 131. ლექსს „აგერ ჰმარხავენ ებრაელს“ მიწერილი აქვს: „რუსულიდან, იხ. ჩანგი“. ლექსის ბოლოს: „ეს ლექსი უთარგმნია განდეგილსაც და ევდოშვილსაც.“
სარჩევში ხაზგასმულია ზოგიერთი სათაური და მიწერილია ავტორის გვარი.
მეოთხე ცალი, აკინძულია წიგნთან: ა. ფურცელაძე, ბანკები, ფული და მათი მნიშვნელობა. თბ., 1906.
თავფურცელზე წარწერა: „ჩემს ახალგაზრდა მეგობარს და თანამოაზროვნეს სიმონ ქვარიანს ავტორი“.
გვ. 4. ხაზგასმულია ადგილი და მიწერილია: „კარგია“.
გვ. 6. ლექსის ბოლოს: „აზრი მშვენიერია“.