ლირიკა / კოტე მაყაშვილი

ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.
კანზე: „ავტორის ხელით ნასწორები ეგზემპლარი. ი. გრ.“
ფორზაცზე ქაღალდის ნაჭერი წარწერით: „კ. მაყაშვილის უბის წიგნში ასეთი შენიშვნაა: „შემდეგი ლექსთა კრებული უნდა იყოს სათაურით „შენ“. ყველა განცდანი მეორეს სახელით უნდა იწერებოდეს“ – ი. გრ.“
თავფურცელზე: „გასასწორებელი ეგზემპლარი. ხელი არავინ ახლოს ამ წიგნს“. ქვემოთ: „ეს ავტორის ხელია. ი. გრ.“
გვ. გვ. V, IX, X, 3–15, 19, 20, 23–33, 36, 38–41, 43, 44, 48, 49, 51, 54 შესწორებულია, ხაზგასმულია, გადახაზულია, მიწერილია სტრიქონები, ტაეპები, ადგილები ავტორის მიერ.
გვ. 3. დევს ქაღალდის ნაჭერი მინაწერით: „ვარდისფერი ფანქრით ჩემი ხელია. ი. გრ.“.
გვ. 3. მიწერილია: „წითელი ფანქრით მეც გავბედე შესწორება. კოტე რომ ცოცხალი ყოფილიყო – არ იწყენდა მეგობრის რჩევას; მე ის მენდობოდა. ი. გრ. [მისი ობოლი მოწაფე]. 1930. 28/XII“.
გვ. 16. ლექსის „რითმები“ დასასრულს: „(„ივერია“, 1902 წ., № 27). სარჩევში შეცდომით 1904-წელს ეკუთვნება. ი. გრ.“
გვ. 17. ლექსის „ძველ ღმერთებს“ ტექსტი არ არის. მის მაგივრად წერტილებია დაბეჭდილი. არშიაზე: „პირველად დაიბეჭდა „ივერია“, 1905 წ., № 11 ი. გრ.“ იქვე ლექსის „ამირანის“ ტექსტის მაგივრად წერტილებია. არშიაზე: „პირველად დაიბეჭდა „ივერია“ 1905 წ., № 1, 17 თებერვ. მეორედ 1909 წელს გამოც. „ჩანგში“, გვ. 237. (ჩანგში ავტორმა ეს ლექსი ოდნავ შეასწორა – ხელთნაწერი მე გადმომცა). ი. გრ.“
გვ. 34. ლექსის „ნანგრევები“ სათაურის გვერდზე ავტორის მიერ მიწერილია: „გამოტოვებულია“ – ზემოთ არშიაზე ი. გრ. წარწერა: „იქნება ხელთნაწერიდან არის გამოტოვებული? აქაც ისეა დაბეჭდილი, როგორც პირველად დაიბეჭდა (იხ. „პატარა გაზეთი“, 1906 წ., № 9). პირველად რომ დაიბეჭდა „სააკაძის გლოვა“ – არ იყო. ეწერა: „ნანგრევებზე (დასავლეთ საქართველოში)“.
გვ. 36. მოხაზულია ლექსი „რომანსი“. არშიაზე წერია: „არას გზით არ შეიძლება ამ ლექსის შესწორებით დაბეჭდვა, დაიბეჭდოს როგორც წიგნშია. ყველა მღერის. ი. გრ.“
გვ. 72. ლექსის „პოეტის სტუმრები“ სტრიქონებს შორის გამოტოვებულია ადგილები და წერტილებია დაბეჭდილი, გასწვრივ წერია: „გამოტოვებულია ცენზურის მიერ. შეავსეთ ჟურნ. „ფასკუნჯი“-დან, სადაც პირველად დაიბეჭდა ეს პოემა (იხ. ს. ფირც-ს „ფასკუნჯი“, 1909 წ., № 1, გვ. 1.)“
ფორზაცზე: „ი. გრიშაშვ. აღდგენილი „ფასკუნჯიდან“, 72“.
შმუცტიტულზე წარწერა: „საყვარელს, სიყვარულის ნიჭიერს, აღფრთოვანებულ მგოსანს ი. გრიშაშვილს მეგობარ კოტესაგან. 1914 წ. 16 მკათათვე“. იქვე ქვევით: „კოტე მაყაშვილი. დაიბადა: 1875 წელს 13 ნოემბერს – იყალთოში. გარდაიც. 1927 წელს 29 აგვისტოს – წაღვერში. ი. გრ.“
გვ. 10. ლექსის „აღდგომას“ ბოლოს: („ივერია“, 1903 წ., № 271).“
გვ. 15. ლექსის „უნამუსო“ ბოლოს: „(„ივერია“, 1904 წ., № 48)“.
გვ. 16. ლექსის „რითმები“ ბოლოს: „(„ივერია“, 1902 წ., № 27)“.
გვ. 17. დაკრულია ფურცელი, რომელზედაც გრიშაშვილის ხელით გადაწერილია. კ. მაყაშვილის ლექსი „ძველ ღმერთებს“, ბოლოში მიწერილია: („ივერია“, 1905 წ., № 11).
გვ. გვ. 17–19. გრიშაშვილის ხელით გადაწერილია კ. მაყაშვილის ლექსი „ამირანი“. ბოლოში მიწერილია: „(„ივერია“, 1905 წ., № 1, 17 თებერვალი). ეს გადმოვწერე 1909 წელში გამოცემულ „ჩანგიდან“. გვ. 237. ეს ლექსი მაშინ კოტემ თავის ხელით გადმომცა. ივერიაში დაბეჭდილთან შედარებით, აქ გასწორებულია. ი. გრ.“
გვ. 35. ლექსის „ნანგრევებზე“ ბოლოს: „(„პატარა გაზეთი“, 1906 წ., № 9)“.
გვ. 72. ლექსში „პოეტის სტუმრები“ ჩამატებულია 14 სტრიქონი და მიწერილია: „(იხ. „ფასკუნჯი“, 1909 წ., № 1). ი. გრ.“
წიგნი ბოლოს, თავისუფალ ფურცელზე მინაწერები: „კოტეს გაბნეული ლექსები ჟურნალ-გაზეთებში. – დანარჩენი ჩემი მასალები პ. ინგ.-ს მივეცი. ი. გრ. – „უპასუხო“ („საქართველო“, 1918 წ., № 234)“.
წიგნის ბოლოს ფორზაცზე: „კ. მაყაშვილის სატირული პოემა „ბიბლიოთეკის დაარსება“ დაიბეჭდა „ივერია“, 1903 წ., № 76. მერე ცალკე წიგნად“.
წიგნში დევს კალენდრის ფურცელი, თავისუფალ გვდრდზე: „კ. მაყაშვილზე წერილი აქვს ვ. კოტეტიშვილს. „განათლება“, 1914 წ., VIII და IX.“

ციურნი ხმანი

რომანსი --

მოწოდება --

სიმღერა --

აღდგომას --

გაზაფხული --

ჭეშმარიტება და გენიოსი --

უნამუსო --

რითმები --

ძვედ ღმერთებს --

ამირანი --

ლაჩრებს --

სატანა --

სამი სურათი --

სასაფლაო --

სულოს ზამთარი --

მე --

კვდება-თავდება --

სონეტები --

ნანგრევებზე --

ადამიანის სიმღერა --

რომანსი --

ღამეა --

იდეალის საფლავთან --

ღამე --

პარადოქსი --

სულის სალარო --

ყვავილი --

ვარდი და ზამბახი --

სდუმს, არ ხმოვანებს ქნარი ეული --

სოფლად --

სიმღერა --

მწუხარე კლდე --

პარნასი --

სამება --

აკაკი წერეთელს --

ფარისეველთ --

ახალგაზრდობას --

ჩემი შემოდგომა --

ვინც გიქებს ცხვირს --

სტიროდა, ცრემლი სდიოდა --

ტურფავ, ნარნარო --

ფიქრები --

სიყვარული --

დღეს, რომ სოფელს --

წახვედ, მარტო დამტოვე --

ბურჯი --

მიჰყევით ძმებო, ამირანს --

ლოცვად ვიდექ --

პოეტის სტუმრები --

შიშველი ქალი --

ადამიანს --

დაკარგული სამშობლო --