სცენის ოსტატები : (პორტრეტები) / ალექსანდრე ბურთიკაშვილი ; საქართველოს თეატრალური საზოგადოება.

ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.
ფორზაცზე: „ჩვენი ქვეყნის გამოჩენილ პოეტს და დიდ თეატრალს საყვარელ სოსო გრიშაშვილს. პატივისცემით ავტორისაგან. 1951. 11. VII“.
გვ. 12. ხაზგასმულია: „დიდების მიმნიჭებელი“, მიწერილია: „გვ. 19, 20“.
გვ. 14. ხაზგასმულია: „ერთერთი მემატიანე“, მიწერილია: „ილია ზურაბიშვილი“.
გვ. 15. ხაზგასმულია: „მაგონდება ავჭალის აუდიტორიაში...“ მიწერილია: „სირცხვილია: ეს მოგონება ილია ზურაბიშვილმა გვიამბო“.
გვ. 17. ხაზგასმულია: „სტეფანე კუზნეცოვი“, მიწერილია: „სულ ახალგაზრდა გარდაიცვალა“.
გვ. 19. ხაზგასმულია მოგონება ვასო აბაშიძის შესახებ, მიწერილია: „ეს ჩემი ნაამბობიდან“.
გვ. 20. ხაზგასმულია: „სიხარულის და სიამის მიმნიჭებელი“, მიწერილია: „ეს სიტყვა ამ სტატიაში სამჯერ აქვს, გვ. 12, 19, 57“.
გვ. 26. ხაზგასმულია: „დიდი მოქანდაკის გამოძერწილი“, მიწერილია: „ეს სიტყვებიც ხშირადა აქვს ნახმარი“.
გვ. 29. ხაზგასმულია ბოლო სტრიქონი, მიწერილია: „გვ. 61“.
გვ. 30. ხაზგასმულია სიტყვები: „კულმინაციურ წერტილს“, მიწერილია: „ორჯელ“.
გვ. 40. ხაზგასმულია: „მისი შესანიშნავი, გულის სიღრმემდე ჩამწვდომი მელოდიური და ხავერდოვანი ხმა“, მიწერილია: „გვ. 68“. ხაზგასმულია: „დებიუტის შემდეგ კარგა ხანი აღარ მენახა“, მიწერილია: „დებიუტი იყო 1908 წ“.
გვ. 51. ხაზგასმულია: „ქართველ გამომცემელთა ამხანაგობის სტამბაში მოეწყო ჩარხის მტრიალებლად,“ მიწერილია: „ხელაძის“.
გვ. 53. ხაზგასმულია: „ძვირფასმა ბეგლარმა“, მიწერილია: „ბეგლარის აჩრდილმა“.
გვ. 60. მთლიანად მოხაზულია, მიწერილია: „ილია ზურაბიშვილი“.
გვ. 61. ხაზგასმულია: „42 წელმა“, მიწერილია: „1908 წელ. იუბილე ჰქონდა“.
გვ. 63. მე-5 აბზაცში ჩამატებულია: „1910 წ.“
გვ. 68-9. ხაზგასმულია: „ხავერდოვანი, გულის საძირკვლამდე გამტანი ხმით, მიწერილია: „ბევრჯერ აქვს. გვ. 40“.
გვ. 82. პირველი აბზაცის ბოლოს: „ი. გრიშაშვ. რედაქც.“
გვ. 121. ხაზგასმულია: „თეატრთან გაიმართებოდა...“ მიწერილია: „თეატრისკენ (?).“
გვ. 154. მოხაზულია პირველი აბზაცის სტრიქონები, მიწერილია: „ყველა ამას იხსენებს“.
გვ. 157. ხაზგასმულია პიესები: „თამარ ბატონიშვილი“, „რუსთაველი“, „ბაგრატ მეოთხე“, მიწერილია: „არც ერთი ეს პიესა არ არის ორიგინალური“. ხაზგასმულია: „მაკო, ნატო, ვასო და ლადო“, მიწერილი: „ი. ზურაბ. თქმა“.
გვ. 160. მოხაზულია: „იროდიონ ევდოშვილის“, მიწერილია: „თუ გრიშაშვილის“.
გვ. 205. ხაზგასმულია გარდაცვალების თარიღი სვინონ სვიმონიძისა: „1920“, მიწერილია კითხვის ნიშანი.
გვ. 237. პირველ აბზაცთან მიწერილია: „ჩემი წერილიდან“.
გვ. 240. ხაზგასმულია: „კოტეს რეჟისორობით“, მიწერილია: „თუ ალ. წ.?“
გვ. 259. ხაზგასმულია მეცხრე სტრიქონი, მიწერილია: „მსახიობი ოლღა ფეიქრიშვილი“.
გვ. 260. ტექსტის ბოლოს წერია: „არშინ-მალ-ალანში ასკარას თამაშობდა. კარგად მღეროდა და ლამაზიც იყო სცენიდან. ი. გრ“.
წიგნში ა. ბურთიკაშვილის წერილი „დირექტორი“ – გრიბოედოვის სახელობის თეატრის სპექტაკლი“, ამოჭრილი გაზეთიდან „კომუნისტი“, 1951 წ. 7 დეკემბ., № 286“ და გაზეთებიდან ამოჭრილი რეცენზიები: 1. ზ. გრემსკის „Мастера сцены“, მინაწერით: „Заря“, 1951, № 223, 21 სექტ.“ 2. ვ. ტყემალაძის, მინაწერით: „ლიტ. და ხელოვნ.“, 1951, № 33“. რეცენზენტის ხელწერის ქვეშ: „ერ. ქარელიშვილი“.