@book{12533,
	author = {ჯავახიშვილი, ივანე,},
	title = {საქართველოს ეკონომიური ისტორია :},
	editor = {(პოლიგრაფსკ. სტ.). },
	publisher = {ქართული წიგნი, },
	year = {1930},
	address = {ტფილისი :},
	note = {ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ტ. 1. ნაწ. 3. № 12830-12831- წ. 1. 1930. გვ. 344. ხაზგასმულია: „კორკოტი“ და მიწერილია: „კორკოტი-დაფქულია, (ჩაფლავებული საჭმელია). კორკოტს – წანდილიც ჰქვიან. წანდილი – მოხარშული, ხორხოშელად, მარცვლობა ეტყობა“. გვ. 357. ხაზგასმულია: „სიმინდი“ და 363-ე გვ. მიწერილია: „სიმინდი შოპენსაც აქვს“. გვ. 389. ხაზგასმულია: „ფაფუკ ცორენ, რბილი ხორბლის“, მიწერილია: „ფლიაკსბერგოვი, გვ. 50“. გვ. 396. ხაზგასმულია: „დოლი“ და მიწერილია: „დოლი დ. გურამიშვილსაც აქვს ნახმარი“. წიგნში ქაღალდის ნაჭერი მინაწერით: „აჯილღა. „შენ ისეთი აჯილღა ხარ“, იხ. ნ. შიუკაშვილის პიესა „სიმახინჯე“, ჟურ. „ერი“, 1910 წ., № 17, გვ. 6. თამამ. თავაწყვეტილ ქალებზე იტყვიან ხოლმე: „აი, შე აჯილღა, შენ!“. }
}