თხზულებანი ა. ს. პუშკინისა /
ალ. პუშკინი ; [წინასიტყვ. ავტ.: გრ. ყიფშიძე].
- "წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოები"-ს გამოცემა N36, 1899
- XXVI, 231 გვ. : [1] ჩართ. ფურც. პორტრ. ; (19x13)სმ.
ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. თავფურცელზე სათაურის ქვეშ მიწერილია: „I. პუშკინის ლექსი „სამი წყარო“ თარგმნა აგრეთვე აკაკი წერეთელმა. იხ. „კვალი“, 1899 წ., № 21, გვ. 341. ამავე ნომერში მოთავსებულია ნ. ჟ-ს წერილი, პუშკინზე. (ორი პოეტი – პუშკინი და ბალზაკი). II. „სადგურის ზედამხედველი“. იხ. „მნათობი“, 1929 წ., № 7. III. 19 ოქტომბერი (ლიცეიაში). თარგმ. პ. იაშვილისა. „რუბიკონი“, 1923, № 6“. სარჩევში მოხაზულია ლექსის „ძეგლი“ მთარგმნელის კრიპტონიმი და მიწერილია: „ალექსი ციმაკურიძე“. იქვე: „დუბროვსკი“-ს მთარგმნელთა კრიპტონიმებია გახსნილი: „მთარგმნელები მერაბიშვილი ნიკო და მაღრაძე ვანო. (მაღრაძე რევოლუც. იყო, მოჰკლეს ბანდიტებმა 1905 წ.)“. გვ. 8. მოხაზულია მთელი გვერდი, მიწერილია: „იხ. კ. თავ. გამოცემა. არეულია“. გვმ 74. ხაზგასმულია ლექსის „კავკასიის ზვავი“-ს ბოლო სტრიქონი: „მხოლოდ ცივს ჰაერს და ქართ ჰშთენიათ“, მიწერილია: „იხ. ილია ჭავჭ-ის ტ. გვ. 220“. „სად მეუფება ჭექა-ქუხილსა ყინულს და ქართა მხოლოდ ჰშთენია. (განდეგილი)“. გვ. 75. სქოლიოში შესწორებულია პუშკინის „Анчар“-ის დაწერის თარიღი: „1828“, მიწერილია: „1829. ი. გრ“. წიგნში გაზეთიდან ამოჭრილი წერილი: „პუშკინის თხზულებათა უძველესი გამოცემები ქართულად“. „ლიტ. საქართ“.
თავფურცელზე სათაურის ქვეშ მიწერილია: „I. პუშკინის ლექსი „სამი წყარო“ თარგმნა აგრეთვე აკაკი წერეთელმა. იხ. „კვალი“, 1899 წ., № 21, გვ. 341. ამავე ნომერში მოთავსებულია ნ. ჟ-ს წერილი, პუშკინზე. (ორი პოეტი – პუშკინი და ბალზაკი). II. „სადგურის ზედამხედველი“. იხ. „მნათობი“, 1929 წ., № 7. III. 19 ოქტომბერი (ლიცეიაში). თარგმ. პ. იაშვილისა. „რუბიკონი“, 1923, № 6“. სარჩევში მოხაზულია ლექსის „ძეგლი“ მთარგმნელის კრიპტონიმი და მიწერილია: „ალექსი ციმაკურიძე“. იქვე: „დუბროვსკი“-ს მთარგმნელთა კრიპტონიმებია გახსნილი: „მთარგმნელები მერაბიშვილი ნიკო და მაღრაძე ვანო. (მაღრაძე რევოლუც. იყო, მოჰკლეს ბანდიტებმა 1905 წ.)“. გვ. 8. მოხაზულია მთელი გვერდი, მიწერილია: „იხ. კ. თავ. გამოცემა. არეულია“. გვმ 74. ხაზგასმულია ლექსის „კავკასიის ზვავი“-ს ბოლო სტრიქონი: „მხოლოდ ცივს ჰაერს და ქართ ჰშთენიათ“, მიწერილია: „იხ. ილია ჭავჭ-ის ტ. გვ. 220“. „სად მეუფება ჭექა-ქუხილსა ყინულს და ქართა მხოლოდ ჰშთენია. (განდეგილი)“. გვ. 75. სქოლიოში შესწორებულია პუშკინის „Анчар“-ის დაწერის თარიღი: „1828“, მიწერილია: „1829. ი. გრ“. წიგნში გაზეთიდან ამოჭრილი წერილი: „პუშკინის თხზულებათა უძველესი გამოცემები ქართულად“. „ლიტ. საქართ“.