შირაზელი, საადი 1203 ? - 1292 creator კობიძე, დავით 1906-1981 ჭელიძე, ამბაკო 1878−1940 მთარგმნელი text ge 1948 monographic geo

print

262 გვ. შეიხ მოსლეჰ-ოდ-დინ საადი ; თარგმანი სპარსულიდან ა. ჭელიძისა ; წინასიტყვ. ავტ.: დ. კობიძე. ყდაზე: „ი. გრ. ჩემი შენიშვნებით“. შმუცტიტულზე: „ი. გრ. 1949. 16/II“. გვ. 8. ხაზგასმულია: „ვარდნარი“, მიწერილია: „სავარდეთი“. გვ. 13. მოხაზულია დასახელება წიგნისა: „И. Холмогоров. Шеих Муслихуддин Саади Ширазский и его значение в истории персидской литературы. Казань, 1867, 47“, მიწერილია: „ეს წიგნი მაქვს“. გვ. 31. ხაზგასმულია: „ალექსანდრე ჭავჭავაძე წერდა ყაზალის ფორმის ლექსებს“, მიწერილია: „იხ. ი. გრიშაშვილის „ა. ჭ.“, ისე წერს თითქოს კობიძეს აღმოეჩინოს ეს ამბები“. გვ. 252. არშიაზე წერია: „საიათნოვა. (იხ. ჩემი „საათნავა“). გვ. 256. მოხაზულია: „ჰეჯაზი“, მიწერილია: „ჰიჯაზი. (ჰანგი ჰიჯაზიდან მოსული)“. ხაზგასმულია: „თრიაქ, თერიაქ, შხამის საწინააღმდეგო საშუალება“, არშიაზე წერია: „თერიაყი, თიახფარუხი, მუფარახი“. გვ. 258. ხაზგასმულია: „კურაზი“, მიწერილია: „ფიფინა, ქართ.“ ხაზგასმულია: „მუტრიბი-მესაკრავე“, მიწერილია: „მხოლოდ ქალები“. გვ. 259. ხაზგასმულია: „გუფთა-დანაყილი ხორცისაგან შემზადილი საჭამანდი“, მიწერილია: „თხევადი?“ სარჩევის მე-2 გვერდზე რედაქტორის შემდეგ ჩამატებულია: „თანარედაქტორი დ. გაჩეჩილაძე“. მეორე ცალის ფორზაცსა და ყდაზე: „ი. გრ. გვ. 10“. გვ. 27. ხაზგასმულია სიტყვები და მიწერილია: „იხ. „ფასკუნჯში“ ალ. სარაჯ. თარგმ“. გვ. 29. სქოლიოში მიწერილია: „გერმანულიდან თარგმნა! ი. გრ“. გვ. 31. ხაზგასმულია: „ღაზელის (თუ ყაზალის)“, მიწერილია: „ყაზალი ჩემია. ი. გრ.“ სპარსული ლიტერატურა 821.222.1-191 150903 20211026220843.0