ტ. 1 შანშიაშვილი, სანდრო 1888-1979 creator text ge ტფილისი] 1925 monographic geo

print

220, [2] გვ. სოფელს ჰიმნი გლეხს -- ცხოვრების გზაზე -- Vita nova -- ტრფობის ნაშთი -- კახეთის დედოფალი-წიგნი ლეგენდების -- სულამიტ -- ელდინო-ეროტიკა -- ბაღი სევდისა -- იდუმალი ხმები -- ორფეუს და ევრიდიკე -- დალი-ღმერთების პანთეონი -- მკვლელი ნიღაბში -- სანდრო შანშიაშვილი. ტ. 1. ლირიკა. პოემები. 1905–25 წ. 1925. თავფურცელზე: „ი. გრ. 1925. 31/XII“. კანის მე-2 გვ. გაზეთიდან ამოჭრილი ცნობა ს. შანშიაშვილის დრამის – „მათრახის პანაშვიდი“-ს დადგმის შესახებ მინაწერით: „Заря“, 22 ნოემბ., 1925 წ.“ იქვე: „P. S. როსსეკის რომანი სასცენოდ გადმოაკეთა კ. მარჯანიშვილმა. კ. მარჯანიშვილმა ეს თავის პიესა („Сказка старой липы“) გადასცა შანშიაშვილს სათარგმნელად. მან გადააკეთა და დაარქვა „მათრახის პანაშვიდი“. გვ. 7. ხაზგასმულია: „არ ჩახრის მუხლს“, მიწერილია: „იხ. გვ. 24“. ხაზგასმულია: რითმები: „ერთობა, ალავერდობა“, მიწერილია: „კარგია“, „მარანი“, „ჰარალი“, მიწერილია: „იხ. 48“. გვ. 8. ლექსთან „მაისობა“ მიწერილია: „გაზ. „ახალი სოფელი“, 1925“. გვ. 20. ხაზგასმულია: „თვითონ იცხოვრონ და სხვაც აცხოვრონ.“ არშიაზე: „ილია“. გვ. 28. ლექსთან „კახეთი“ მიწერილია: „ვაჟა. იხ. „სახალხო დამატება.“ გვ. 30. მოხაზულია: „წყალნი ეგრერიგ მორბიან, თითქოს თმას შლიდნენ მხევალნი“, მიწერილია: „კარგია, მაგრამ ძველია, ვიღაცას აქვს კიდეც“. გვ. 34. ხაზგასმულია სტრიქონი „არ იამაყოს ამ გულმა...“ მიწერილია: „ვაჟა.“ გვ. 38. ხაზგასმულია: „არეს სამარეს“, მიწერილია: „ჩემი.“ გვ. 39. მოხაზულია: „ფაფარ-აშლილი, მასზე გაშლილი“, მიწერილია: „ტ. ტ. მოსწონს“. გვ. 41. ლექსის ბოლო სტროფს მიწერილი აქვს: „ილია“. გვ. 43. ლექსთან „ციხეში იჯექ“, მიწერილია თარიღი: „1906 წ.“ გასწვრივ წერია: „1915 წელს დაიბეჭდა „საქ.“ დამატებაში“. გვ. 45. ხაზგასმულია რითმა: „მოალხენს – მოახლეს“, მიწერილია: „კარგია.“ ხაზგასმულია: „ლალისფერია თუ ქარვის ფერი, კახურ ღვინოს მე ვსვამ და ვმღერი“... მიწერილია: „დ. გივიშვილისა „ღვინოვ კახურო ვარ შენი მსმელი, გინდ თეთრი იყო, გინდა წითელი.“ გვ. 46. ხაზგასმულია რითმა: „ნაური – ინდაური“, მიწერილია: „ინდაური ბევრჯერ აქვს.“ გვ. 48. ლექსის „ბრძოლის სიმღერა“ ბოლოში მიწერილია: „ეს ლექსი დაწერილია 1915 წ. იხ. „საქ.“ დამატებანი.“ გვ. 49. ლექსთან „ხალხს“ მიწერილია: „(გვ. 93)“. გვ. 54. ლექსის „ნახვამდის“ დაწერის თარიღი დაბეჭდილია „1909 წ.“ მიწერილია: „1910 წ.“ გვ. 55. მოხაზულია ლექსის „არავის ველი“ ბოლო სტროფი, მიწერილია: „ქუჩიშვილმა ამას მიჰბაძა“. გვ. 60. ლექსში „მგოსანს“ მოხაზულია დაწერის თარიღი, მიწერილია: „ი. ევდოშვილზე(?) იხ. „ცნ. ფურც.“ დამატება.“ გვ. 68. მოხაზულია 1 სტროფი, მიწერილია: „მარიჯან.“ გვ. 90. ლექსის „მოღალატე ლეილა“ ბოლოში მიწერილია: „(იხ. ლეილა № 2 და დედანი).“ გვ. 99. ლექსში „დია“ მოხაზულია სტროფები და მიწერილია: „იხ. „რჩეული ნაწერები“, გვ. 269, 270“. გვ. 101. არშიაზე მიწერილია: „დია“ დაიბეჭდა ბევრჯერ სხვადასხვა თარიღით.“ გვ. 127. ლექსთან „ელდინო“ მიწერილია: „აქ ლექსები ამოღებულია პოემა „შვების თავადიდან.“ გვ. 142. ხაზგასმულია: „ხალისით – ალიზით,“ მიწერილია: „იხ. გვ. 6“. გვ. 147. მოხაზულია: „ვაქებ შვენიერს“... მიწერილია: „ჩემი რომანსი „ცით მონაბერო სულო ციერო მსურს მშვენიერო სულ შენ გიმღერო“, 1908“. გვ. 222. სარჩევში ხაზგასმულია: „ოცნების მხარეს“, მიწერილია: „ამ პოემაზე იხ. საშინელი წერილი (პლაგიატობას სწამებენ – ედმონ როსტანი გაქურდაო). იხ. გაზ. „მომავალი“, 1909 წ., 65, 68, 75“. წიგნის ბოლო ფორზაცზე: „რა საძაგელი გამოცემაა. ი. გრ. საინტერესო და კურიოზული რეცენზიაა მოთავსებული („ახალ სოფელში“, № 113, 1927, 24 თებერვ.)“. მეორე ცალის თავფურცელზე: „მომავალი თაობის აღმზრდელს ვარლამ ძიძიგურს. ავტორი. 1926 წ. 23/III“. ქართული ლიტერატურა ქართული ლექსები ქართული პოემა 821.353.1-1 821.353.1-11 23 (NPLG)06008232 20240207075443.0 06008233