ტ. 2
ეპოსი
შანშიაშვილი, სანდრო
1888-1979
creator
text
ge
თბილისი]
1926
monographic
geo
288 გვ.
მკვლელი ნიღაბში
მედია და მშვენიერი ელენე --
დემეტიკა --
იასონ და რენო --
ოქროს ვერძი --
მედია --
პარის და ელენე --
ქალი გრძნეული --
ორფეოს და ევრიდიკე --
სანდრო შანშიაშვილი.
უთავფურცლოა
ტ. 2. ეპოსი. 1926.
თავფურცელზე წარწერა: „პოეტ სოსო გრიშაშვილს. ავტორი. 1926 წ. 15/III.“
კანზე: „თარიღის შეცდომა 212“.
გვ. 32–33. მოხაზულია სტროფები, მიწერილია: „ამოღებულია ახალ გამოცემაში“.
გვ. 35. ხაზგასმულია: „ძუძუმკერდი გადმოშლილი შუქსა ფენდა, ვითა მთვარე“, მიწერილია: „იხ. 275 1947 წ. გამოცემა.“
გვ. 41. ხაზგასმულია: „რითმა“, მიწერილია: „რა რითმაა დამაფარე-შემიფარე.“
გვ. 64. მოხაზულია 3 სტროფი, მიწერილია: „ბ. ახოსპირელი.“
გვ. 212. ხაზგასმულია თარიღი: „1909–1912 წელი. ბერნი“, მიწერილია: „ამის ავტორი 1910 წელს 8 მაისს თბილისში ლექსს კითხულობდა, 1909 საიდან გაჩნდა ბერნში.“
გვ. 215. ხაზგასმულია: „ბრძენო“, მიწერილია: „ბეგორ, სახელები ასე შეცვლილა 1947 წ.“
გვ. 216. ხაზგასმულია: „გმირო“, მიწერილია: „ურგენ.“
გვ. 217. ხაზგასმულია: „ჰანგო“, მიწერილია: „ანგირ“.
გვ. 218. ხაზგასმულია: „ძნეო“, მიწერილია: „ნარსი“.
გვ. 219. ხაზგასმულია ადგილი, მიწერილია: „ქალის სურნელება?“
გვ. 222. მოხაზულია მთელი გვერდი. არშიაზე: „ერთი ქალის გულისათვის ამდენი ხალხი დახოცეს.“
გვ. 228. ხაზგასმულია: „ჩემი სხეული მე თვით მომწონს“, მიწერილია: „ქალი ამბობს“. მოხაზულია სტროფი და მიწერილია: „ჰიმნი ვნებას“.
გვ. 248. ხაზგასმულია: „ყვავ-ყორნები ეხვევიან“, მიწერილია: „ბარათ.“
გვ. 258. ხაზგასმულია ადგილები, მიწერილია: „საშინელება“.
გვ. 270. ხაზგასმულია: „დიაძუხარ!“ მიწერილია: „ძუ-დედაკაცი ხარ.“
გვ. 275. ხაზგასმულია: „ბერლინ 1912 წ.“ მიწერილია: „პირველად დაიბეჭდა „თ. და ც.“.
გვ. 277. ლექსთან „ორფეუს და ევრიდიკე“, მიწერილია: „პირველად გაზეთში რომ დაიბეჭდა, ავტორი კ. მაყაშვილს უძღვნიდა. ალბათ ეხლა სხვები აირჩია. (იხ. I ტ.). ი. გრ.“
გვ. 288. მიწერილია: „რა რითმაა, 234, 5–6. 246 245 – ჩემი ერი – რა შუაშია?, 255 – გულსა სჭრის შვილი დედას? 271 – სიბილწიდან ამომიყვა“.
ქართული ეპოსი
821.353.1-1
821.353.1-11
821.353.1-13
(NPLG)06008232
190606
20230825110316.0
06008234