ხალხური ვეფხის-ტყაოსანი /
მიხეილ ჩიქოვანი ; გამოკვლევა, ტექსტი და ლექსიკონი ა. დუდუჩავას რედაქციით და წინასიტყვაობით ; ტფილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
- [სახ. უნ-ტის გა-მა და სტ.], 1936.
- XV, 302 გვ. ; 23სმ.
- ქართული ფოლკლორი ; I .
ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ფორზაცზე: „ი. გრ. 1936. 19. IX. 1. შეცდომა, 129 და 277. 2. 280. 3. 376“. გვ. XII. ხაზგასმულია: „დღემდე არც ერთ ავტორს არ მოუცია დასაბუთებული გამოკვლევა და ცალკე შრომა „ხალხური ვეფხის-ტყაოსნის“ შესახებ“, მიწერილია: „ვ. კოტეტიშვილი, მ. კელენჯერიძე“. გვ. 129. მოხაზულია: „ნეკნი, ფერცხალი“ და მიწერილია: „ფერცხალი – გვერდის წიბო. (საბა, დაბადებიდან)“. გვ. 136. ხაზგასმულია: „პლატუქი“, მიწერილია: „რუსული“. გვ. 181. მოხაზულია: „ყონაღი-ღამის გასათევი თავშესაფარი“, მიწერილია კითხვის ნიშანი და „სტუმარი“. გვ. 183. განყოფილება „პოეზია“-ს მიწერილი აქვს: „ზევით რაც არის ის პოეზია არ არის“. გვ. 249. ხაზგასმულია: „იუნჯებდით“, მიწერილია: „უნჯი“. გვ. 261. შენიშვნებში მოხაზულია პირველი ვარიანტი და მიწერილია: „აკლია: სად არის შოთას საფლავი, წავიდეთ საძებნელადა“ და სხვ“. გვ. 262. პირველ აბზაცს ეხება მინაწერი: „დაიბეჭდა აგრეთვე ეპ. კირ. და გ. ყიფშ. სიტყვ. თეორიაში“. გვ. 263. შენიშვნებში მე-16 ვარიანტი მოხაზულია და მიწერილია: „იხ. ია კარგარეთელის წიგნი“. გვ. 265. მოხაზულია მეორე აბზაცი, მიწერილია: „იხ. ასეთივე ლეგენდა ა. ხახანაშვილის ჩაწერილი: „თეატრსა და ცხოვრებაში“. გვ. 266. ხაზგასმულია: „აშარი, 212 – მეტისმეტად თამამი ქალი, ავი, მოუსვენარი“, მოხაზულია „ქალი“ და მიწერილია: „ქალი რა შუაშია?“ იხ. გვ. 212“. გვ. 270. ხაზგასმულია: „ზარიფი, 252“, ტანო, ზარიფად ნაზარდო“, მიწერილია: „ახსნაა“. გვ. 276. ხაზგასმულია: „უნჯი“, 249 – უტყვი „საქონელი“ (საბა)“, მიწერილია კითხვის ნიშანი. იქვე: „მუნ იუჯებდით სად ღმერთი დასდგავს სიმართლის კარავსა. (249)“. გვ. 277. ხაზგასმულია: „ფერცხალი, სწრაფი, მოუთმენელი, საჩქარო“. დასმულია კითხვის ნიშანი და მიწერილია: „ფერცხალი-გვერდის წიბო. იხ. საბა, გვ. 315. ძველი გამოც. ასევე აქვს გიორგი ერისთავს „დაუდგრომელი დედაკაცო კაცის ფერცხალო“, იხ. „დავა“ გამოსვლა მერვე. მოქ. III“. გვ. 278. ხაზგასმულია: „ყონაღი, 181-ღამის გასათევი ბურული სოფლის გარეთ“. მოხაზულია „ბურული“ და მიწერილია: „ასახსნელია“. არშიაზე მიწერილია: „ყონაღი-სტუმარი“. გვ. 279. ხაზგასმულია: „ჩიყურთურმაჯება, 73-ხელი ჩავიყუთურმაჯე“, მიწერილია: „ახსნა?“ გვ. 281. ხაზგასმულია: „ხურუები, 185. გვ. – ხუროები, ოსტატები“, მიწერილია: „რის ოსტატები?“ გაზეთებიდან ამონაჭრები: „1. ცნობა ამ წიგნის გამოცემის შესახებ, მინაწერით: „მუშა“, 1936 წ. 4/IX“. იქვე მიწერილია: „კიდევ: „ლიტერატ. საქართველო“, 1936, № 15“. 2. ს. ყაჯარდუზოვის რეცენზია, მინაწერით: „ახალგ. კომ.“, 1936, 18 დეკემბ“. 3. მ. ჩხენკელის რეცენზია, მიწერილია: „კომუნისტი“, 1937, № 95, 26 აპრ“. 4. კოლექტიურ ავტორთა წერილი „შოთა რუსთაველი და ხალხური შემოქმედება“, მინაწერით: „კომ“., 4 ივლისი, 1937“. 5. მ. ჩიქოვანის „წერილი რედაქციის მიმართ“, მინაწერით: „მუშა“, 1937, № 25, 31. 1“.