TY  - BOOK
AU  - მოსე ხონელი,
AU  -  კაკაბაძე,სარგის
TI  - ამირან-დარეჯანიანი
PY  - 1939///
CY  - თბილისი
PB  - სახელგამი, მხატვრული ლიტერატურის სექტორი
KW  - ქართული ლიტერატურა
KW  - ძველი ქართული ლიტერატურა
N1  - ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.
შმუცტიტულზე: „ი. გრ. 1939. 2/III“.
წიგნში დევს: 1. ალ. ბარამიძის წერილი „ამირან-დარეჯანიანის“ ორიგინალობის საკითხისათვის“, ამოღებული მეცნ. აკადემიის მოამბედან, ტ. IV, № 6, 1943. არშიაზე: „ი. გრ. 1943. 5/X“. ამ წერილის მე-3 გვერდზე ხაზგასმულია: „ამის მიხედვით ზედმეტად ცხადი ხდება, რომ ერთია „ამირანდარეჯანიანი“ და მეორეა ამირ ჰამზას ამბავი“. არშიაზე: „იხ. კაკაბაძე, გვ. XI“. 2. ივ. ლოლაშვილის სტატია „აკად. ნიკო მარი და „ამირანდარეჯანიანის სადაურობის პრობლემა“, ამოჭრილი გაზეთიდან, არშიაზე: „ლიტ. საქართ.“, 1941, № 16“. 3. ივ. ლოლაშვილის წერილი „ამირან-დარეჯანიანის“ ახალი ხელნაწერი“, ამოჭრილი გაზეთიდან, არშიაზე: „ლიტ. და ხელ.“, 1948, № 7.“
მეორე ცალის თავფურცელზე სათაურის ქვეშ: („ახალი რედაქცია)“.
გვ. VI. ხაზგასმულია: „ენა ამირანდარეჯანიანისა არის მარტივი და არსებითად განსხვავდება მაღალ-ფარდოვან საეკლესიო ენისაგან“. არშიაზე: „იხ. გვ. X“.
გვ. X. ხაზგასმულია: „(მას ატყვია) ძლიერი გავლენა ეკლესიური ლიტერატურული ნორმებისა“. არშიაზე: „გვ. VI“.
გვ. XI. მოხაზულია მე-3 აბზაცი ციტატა ალ. ბარამიძის ნარკვევიდან „ამირანდარეჯანიანის“ შესახებ. არშიაზე: „ი. აბულაძე?“
გვ. XIX. წინასიტყვაობის დასასრულს მიწერილია: „[ს. კაკაბაძე], გვ. X.“ ქვევით: „1939. 2/III. ი. გრ.“
გვ. 18. მოხაზულია მე-2 აბზაცი, არშიაზე: „იუმორი“.
გვ. 181. ლექსიკონში, არშიაზე: „იჩქითი, გვ. 83“.
გვ. VI–X. აღნიშნული და ხაზგასმულია იმ ავტორთა გვარები, რომელთაც აზრი გამოუთქვამთ „ამირან-დარეჯანიანზე“. არშიებზე დასმულია ნომრები (სულ 9)
; წანართი: კაკაბაძე სარგის - ამირან-დარეჯანიანის შესახებ.
დანართი: ლექსიკონი (გვ. 181-182). საკუთარ სახელების მაჩვენებელი (გვ. 183-184)
ER  -