<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<mods xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns="http://www.loc.gov/mods/v3" version="3.1" xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-1.xsd">
  <titleInfo>
    <title>ქართლის ბაღი</title>
    <subTitle>[ლექსები]</subTitle>
  </titleInfo>
  <name type="personal">
    <namePart>ლეონიძე, გიორგი</namePart>
    <namePart type="date">1900-1966</namePart>
    <role>
      <roleTerm authority="marcrelator" type="text">creator</roleTerm>
    </role>
  </name>
  <typeOfResource>text</typeOfResource>
  <originInfo>
    <place>
      <placeTerm type="code" authority="marccountry">ge</placeTerm>
    </place>
    <place>
      <placeTerm type="text">თბილისი</placeTerm>
    </place>
    <publisher>საბჭოთა მწერლის გამ-ბა და სტ.</publisher>
    <dateIssued>1947</dateIssued>
    <issuance>monographic</issuance>
  </originInfo>
  <language>
    <languageTerm authority="iso639-2b" type="code">geo</languageTerm>
  </language>
  <physicalDescription>
    <form authority="marcform">print</form>
    <extent>152 გვ. ; 19სმ.</extent>
  </physicalDescription>
  <note type="statement of responsibility">გ. ლეონიძე.</note>
  <note>ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.
ყდაზე: „იხ. ბოლო“.
ფორზაცზე: „ი. გრ. გამოვიდა 1947. 16. II. 
გვ. 3. ლექსში „ქართლის ბაღი“ მე-6 სტროფში ხაზგასმულია: „ფირუზქარით“, მიწერილია: „ფირუზქარი – ძვირფასი ქვაა. ი. გრ.“
გვ. 20–21. ლექსის „დედა-ენა“ არშიაზე: „7 მარცვალი, 8 მარცვ.“
გვ. 55. ლექსში „ჰეი არწივნო!“ პირველ სტროფში ხაზგასმულია სარითმე სიტყვები და მიწერილია: „იხ. ჩემი „შენ გაირყვნები“ („ექვსი ლექსი“)“.
გვ.  59. ლექსის „არ დაიდარდო დედაო!“ სათაურთან: „ხალხურ ყაიდაზე“.
გვ. 85. ლექსში „მეტივეები“ ხაზგასმულია: „მოსაღამურდა“, მიწერილია: „ჩემია „ასაღამურდა!“
გვ. 86–88. ლექსის „ძველი დაირა“ ბოლოს ხაზგასმულია სარითმე სიტყვები: „ოცნება“, „გაკოცნება“, მიწერილია: „ჩემია“.
გვ. 97. მოხაზულია ლექსის დაწერის თარითი „1936“ და მიწერილია: „როგორც ლექსი კარგია, მაგრამ თანამედროვეა?“
გვ. 116–117. ლექსში „სოლომონ ლეონიძეს“ ხაზგასმულია: „მე. ლეონიძე“ და მიწერილია: „მე, ლევანიძე“.
გვ. 118–119. ლექსში „საათნავა“ ხაზგასმულია ადგილები, შესწორებულია საიათნოვადან მოყვანილი ადგილები. ბოლო სტროფში ხაზგასმულია: „ქანდირბაზი“, მიწერილია: „ქანდირბაზი თოკზე მოთამაშე (იხ. საათნ.“)
გვ. 128. „ხეებზე დაწერილი ლექსების“ მე-3 სტროფს მიწერილი აქვს: „ეს ჩემი ლექსის მიბაძვაა „მტკვარი და არეზი“.
გვ. 129. ლექსს „სიმღერა თარზე“ მიწერილი აქვს: „თუმანიშვილის მიბაძვა“.
გვ. 131–132. ლექსში „კახეთი“ ბოლოში ხაზგასმულია: „შაბაშ ოქროს დიელო“, არშიაზე: „ა. შ.“.
წიგნის ბოლოს ფორზაცზე: „1. სიმღერა თარზე, (გვ. 129). 2. საათნავა, 113. 3. საზანდარი, 67. 4. გიშერთვალა ვირი, 71“.
გაზეთებიდან ამოჭრილი: „1. გ. ლეონიძის ლექსის „სალამი უკრაინას“ ბ. სერებრიაკოვისეული რუსული თარგმანი, ამოჭრილი „Заря Востока“-დან მინაწერით: „1948 წ., № 18, 25 I“. 2. გ. ლეონიძის ლექსი „თბილისს“. ამოჭრილი გაზ. „კომუნისტის“ 1947 წ. 14 თებერვლის ნომრიდან. ლექსში ხაზგასმულია ზოგიერთი რითმა და არშიაზე მიწერილია: „ჩემი“. 3. ს. ოდიშელის რეცენზია ამ წიგნზე მინაწერით: „საბჭოთა აფხაზეთი“, 1947, № 40, 25 თებ.“
</note>
  <subject>
    <topic>ქართული ლიტერატურა</topic>
  </subject>
  <subject>
    <topic>ქართული ლექსები</topic>
  </subject>
  <classification authority="udc">821.353.1-1</classification>
  <identifier type="isbn"/>
  <recordInfo>
    <recordContentSource authority="marcorg"/>
    <recordCreationDate encoding="marc">210412</recordCreationDate>
    <recordChangeDate encoding="iso8601">20220331062639.0</recordChangeDate>
    <recordIdentifier source="NPLG">06024936</recordIdentifier>
  </recordInfo>
</mods>
