ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი. ტ. 1 : ა - ბ /
საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემია ; მთ. რედ. გ. ახვლედიანი [და სხვ.] ; არნ. ჩიქობავას საერთო რედაქციით.
- თბილისი : საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის გამომცემლობა, 1950.
- 096 გვ., 1212 სვ. [2] გვ.
წანართი: "წინასიტყვაობა", გვ. 05-017; ქართული ენის ზოგადი დახასიათება-არნ. ჩიქობავა, გვ. 018-80; "სიტყვა-სტატიის აგებულებისა და ლექსიკონით სარგებლობის შესახებ", გვ. 081-90; "შემოკლებათა განმარტება", გვ. 091-95; "ქართული ანბანი", გვ. 096. ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ტ. 1–8 თბ., 1950–64. ტ. 1. ა-ბ. რედ. არნ. ჩიქობავა. 1950. ფორზაცზე: „მე – გვ. 015; 362 – აკლია ი; 363, 377; 922–ახმახი; 927; 816 – შეცდომა (აშპაშს); 812 – აშლა; 1048 – ბეხრეკი,(?); აკლია: აბურბურება; 83; ანტონოვის ილუსტრაცია „აბრუ კარგი აქვს“, გვ. 77. ი. გრ. 1950. 20/IV.“ სვ. 83–84. არშიაზე: „აკლია! აბურბურება, ცეცხლის ხმიანობა“. სვ. 362. ხაზგასმულია: „რინემ“ დამატებულია: „ი“. სვ. 381. სიტყვას „აშლა“ გასწვრივ მიწერილია: „აშლის გუნებაზე ვარ ბიძა ჩემო“, იხ. ვასილ ყიფიანის დრამა „სამეგრელოს მთავარი ლევან“. სვ. 815. სიტყვის „აშპაშხანა“ განმარტებაში მოხაზულია „ეშხით“, მიწერილია: „ჯავრით“. მოხაზულია: „ბილიკს“..., მიწერილია: „დაღმართს“. სვ. 1048. სიტყვა „ბეხრეკი“-ს განმარტებაში ხაზგასმულია: „ძლივს“, მიწერილია: „ძლივას“. „ვღნავი“, მიწერილია: „ვღრინავ.“ გაზეთიდან ამოჭრილი ცნობა ამ წიგნის გამოცემის გამო მინაწერით: „Заря“, 1950–9–IV“.