ტ. 1 : [ვახტანგ კოტეტიშვილის შესავალი წერილით] წერეთელი, აკაკი 1840-1915 creator text ge თბილისი ს.ს.ს.რ. სახელმწიფო გამომცემლობა 1925 (სმუს პოლიგრაფტრესტის მე-4 სტამბა) 1925 monographic geo

print

X, 373 გვ. : 2ფ. პორტრ. აკაკი წერეთელი. ტ. 1. [ვახტანგ კოტეტიშვილის შესავალი წერილით]. 1925. კანზე: „ეს ეგზემპლარი აიკრძალა წინასიტყვაობისა და ნაკვესებისათვის. ი. გრ.“ იქვე: „პუშკინი, 72. დანიბეგოვი, 65. მოსწავლემ ჯერ უნდა ისწავლოს, გვ. 76. ოპოზიცია, გვ. 103. ივ. მაჩაბელზე, 357. აკაკის ცოლი ბაზილევსკი, გვ. 77.“ შმუცტიტულზე: „ი. გრ. 1926 წ. 5/II. გრ. ორბელიანი, გვ. 91, ალ. ორბელიანი, 82, 84. 94, იარალი (შანშიევი), გვ. 93“. თავფურცელზე: „ი. გრ. 1926 წ., 5/II.“ გვ. X. ხაზგასმულია: „აკაკი წერეთელის პროზა“, მიწერილია: „ეს წერილი ამოვიდა – სხვა წიგნებში არ არის. ი. გრ.“ გვ. 21. ხაზგასმულია სიტყვა „მამამისის“ და მიწერილია: „მამამათის.“ გვ. 75. გახსნილია კრიპტონიმი: „ი. სერ-ვს – ილია სერებრ.“. გვ. 76. ხაზგასმულია: „მოსწავლემ ჯერ უნდა ისწავლოს“ და მიწერილია: „სტუდ.“ ხაზგასმულია: „ადამიანს ეკალიც კი ვარდად ეჩვენება“ და მიწერილია: „იხ. გვ. 77“. გვ. 82. მოხაზულია: „ი. კერესელიძე ნამდვილი ქართველი იყო მისის ნაკლით და ნამეტნობით“ და მიწერილია: „ივ. კერესელიძე თარს უკრავდა.“ გვ. 83. მოხაზულია ადგილი და მიწერილია: „დიუმას დაუთვრია ქართველები“. მოხაზულია: „ეს თოთხმეტი კლასი კი ჰქონდა გათავებული, მაგრამ მის ჟურნალს მაინც არ ჰქონდა მიმართულება“, დასმული აქვს კითხვის ნიშანი და მიწერილია „მიმართულება.“ გვ. 84. წერილში „ალექსანდრე ორბელიანი,“ მოხაზულია სიტყვა: „იმან“ და მიწერილია: „ივ. კერესელიძემ“, ხაზგასმულია: „ღამე, როცა მარტოკა დარჩებოდა მეგობართან“ და მიწერილია: „ბნელაში ამბობდა პოლიტიკის ამბებს“. გვ. 101. მოხაზულია ადგილი და მიწერილია „ლექსები.“ გვ. 333. „აკაკის მოსწრებულ სიტყვა-პასუხ“-თან მიწერილია: „აკაკის ნაკვესები გარდა ეთნ. საზ. ხელნაწერ. № 20 დაიბეჭდა „ივერიის“ მიერ გამოცემულ ნაკვესებში, გვ. 23.“ გვ. 335. „გამომცემლის“ შემდეგ მიწერილია: „თვით აკაკის ხელით დაწერილია. იხ. ამ გამოც. გვ. 364.“ გვ. 336. მოხაზულია: „ჭირვეული თამადის“ ბოლო ნაწილი და მიწერილია: „ეს პუშკინსაც მიეწერება შეცდომით.“ გვ. 347. მიწერილია: „36 ქალი და სიყვარული“. გვ. 356. მოხაზულია ცნობა აკაკი წერეთლის ნაწარმოებების ღირებულების შესახებ და სქოლიოში მიწერილია: „ამ სიძვირის შესახებ იხ. კერძო წერილი ალ. ჭყონიასი აკაკისადმი. (საეთნოგ. მუზ. № 20)“. გვ. 360. ხაზგასმულია: „პარასკევ დღეს თავ. მაჩაბელს არა ჰქონია განზრახული თავის მოკვლა“... და მიწერილია: „აბასთუმანში მიდიოდა.“ გვ. 363. მოთხრობა „ბაში-აჩუკის“ შესახებ სქოლიოში მიწერილია: „თარგმანია რუსულად კოტე ყიფიანის მიერ „(Кавк. Вест.“ № 9, 10 1901 წელს).“ გვ. 361. აკაკი წერეთლის ნაწარმოებები ჩამოთვლილია რიგის მიხედვით 16-მდე, სქოლიოში მიწერილია: „17. წმინდა სანთელი? 18 მოლა?“ გვ. 365. მიწერილია: „აკლია საინტერესო ამბავი: „მეთაური წერილი.“ (იხ. „ჩანგი“)“. გვ. 366. მე-8 შენიშვნასთან მიწერილია: „გ. თუმანიშვილისა“. სარჩევში მოხაზულია 3 წერილი და მიწერილია: „ეს რკალში მოქცეული 3 წერილი აღარ დაიბეჭდა. სხვა წიგნებში არ არის“. წიგნის ბოლოს გაზეთიდან ამონაჭერი P.-ს „Критика и библиография, მიწერილია: „ზარია.“ 1926, 13/IX.“ ქართული ლიტერატურა 894.63 წ-395 20240613094702.0