@book{8187,
	author = {ერისთავი, დავით,   and მეუნარგია, ი.},
	title = {თავ. დავით ერისთავის დრამატიული ნაწერები / },
	publisher = {ქართულ დრამატიულ საზოგადოების გამოცემა, },
	year = {1910 [კანზე: 1907]. },
	address = {თბილისი : },
	note = {ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ტ. 1. № 1463-1467 -წიგნი ყდაშია ჩასმული. ყუაზე ოქროს ასოებით: „დ. ერისთავი. ნაწერები. გრიშაშვილი“.ფორზაცის ბოლო გვერდზე დაწებებულია დ. ერისთავის პატარა პორტრეტი. კანის მე-2 გვ.: „გიება“, გვ. XXV“. იქვე: „დ. ერისთავის ნაწერები და ბიოგრაფია“ – ამ სათაურით იხ. გიორგი თუმანიშვილის წერილი („თემი“, 1911, № 36) ი. გრ.“ფორზაცზე: „არსენას ლექსი გამოეცით, გვ. 466. სიმბორსკი – XLII“. იქვე: „პიესა „სამშობლოს“ გარშემო აყაყანდნენ ტფილისის რუსი მწერლები და ხულიგნები: პირველი ქვა ისროლეს ოპოჩინინმა და თხორჟევსკიმ. (იხ. „Гусли“, 1882 წ., № 5, 8, 9, 12). ამან მისცა საბაბი „Москови“-ს უწყებას. მან საშინლად დასცინა ქართველებს („Моск. вед.“, 1882 წ., 3 თებ.). ეს ოპოჩინინი და თხორჟევსკი დ. ერისთავის მეგობრები იყვნენ „Фаланга“-ში და როცა „ფალანგა“ დახურა მთავრობამ (1881), მაშინ დ. ერისთავმა გამოითხოვა „Кавказ“-ის რედაქტორობა (1882 წლიდან). ალბად ეს ეწყინათ ამ „მეგობრებს“ რომ რედაქტორად ქართველი დანიშნეს და არა ერთი ამათგანი და დაუწყეს დევნა დავით ერისთავს. ი. გრ. 1933. 10/X“..თავფურცელზე ხაზგასმულია ბეჭდილობის ცნობები და მიწერილი: „ეს სხვა გამოცემიდანაა – რაშია საქმე? ი. გრ.თავფურცელზე ბეჭედი: „ქუთ. ქართ. დრ. საზოგ. ბიბლიოთეკა №…“სარჩევში კომედიას „სადაო მფლობელობა“ მიწერილი აქვს: „(ანუ გემრიელი ლუკმა)“ და შენიშვნის სახით ჩამოტანილი: „ეს სათაურიც ჰქვიან: „გემრიელი ლუკმა“ (კრილოვისა)“. პიესების სახელწოდებებს მიწერილი აქვს თანმიმდევრობით ავტორები: „1. სარდუ. 2. ნევეჟინი. 3. ორიგინალი. 4. კრილოვის. 5. კრილოვის. 6. გადმოკეთ. 7. კრილოვის თარგმ. 8. კრილ. 9. სოლოგუბ.“ კომედიას „საძაგელი“ მიწერილი აქვს: „ანუ ვეშაპი“.სარჩევის ბოლოს მიწერილია: „11. „გეო მინას და კამპანია“. (ხელთ.) 12. „მშვენიერი ელენე“. (იხ. „კრებული“) ოპერა ოფენბახისა. 13. „პარიზელი ბიჭი?გვ. I. შესავალი წერილის სათაურის წინ: „ცოლად ჰყავდა დ. ერისთავს დავით სარაჯიშვილის დაჲ“. დ. ერისთავის დაბადებისა და გარდაცვალების თარიღს მიწერილი აქვს „[43 წლის იყო, იხ. გვ. LII“. ამ გვერდზე მოხაზულია: „გარდაიცვალა… დაბადებიდან 53 წლისა“ და მიწერილი „43 წლისა. ი. გრ. [გ. თუმანიშვილი ასწორებს]“.გვ. II. ხაზგასმულია: „ჯერ კიდევ ანაბანას სწავლობდა დვანაძისაგან“… არშიაზე: „გ. დვანაძე, აქტიორი, მოლექსე“.“გვ. III. მეორე აბზაცში „ვანო ერისთავს“ ჩამატებული აქვს: „ელიზბარის ძე“.გვ. IX. ხაზგასმულია: „ბაღში ვარდი რად მინდოდა“. არშიაზე: „სკანდაროვას ლექსი“. გვ. XII. ბოლოში მიწერილია: „ეს წერილი მგონი სიმონ ხუნდაძეს აქვს“.გვ. XIV. რკალშემოვლებულია „სიმბორსკი“. არშიაზე მიწერილია: „თავი მოიკლა“.გვ. XV. რკალშემოვლებულია „კობიაკოვი“ და არშიაზე მიწერილი: „ამის წერილებია რუსულად „ტფილისის თეატრები“.გვ. XVII. მოხაზულია ლექსი რუსულ ენაზე, არშიაზე: „იხ. Гусли“, № 2, 1882“.გვ. XXIX. ხაზგასმულია: „გეო, მინას და კამპანია“ და არშიაზე მიწერილია: „გეო, მინას და კამპანია“ დაკარგულად უნდა ჩაითვალოს. შენახულია მხოლოდ მინასას გადანაწერი როლი ვ. აბაშიძის ხელით (იხ. რუსთ. თეატრის ბიბ-კა) ი. გრ.“ }
}