000			10909nam a22002777a 4500
999			_c194021 _d194019
003			Ge_NSL
005			20230110062653.0
008			140122s18931895ge ||||| |||| 00| 0 geo d
041			_ageo
080			_a94(479.22)(092) + 929.731(479.22)
100	1		_aიოსელიანი, პლატონ, _gისტორიკოსი, _d1809-1875 _9618
245			_aცხოვრება მეფე გიორგი მეცამეტისა და საქართველოს რუსეთთან შეერთება / _cაღწერილი პლატონ ეგნატის ძის იოსელიანის მიერ.
250			_aმე-2 გამოცემა.
264			_aთფილისი : _bზაქარია ჭიჭინაძის გამოცემა, _c1893 [კანზე: 1895] (ექ. ივ. ხელაძის სტამბა).
300			_a336, 8 გვ. ; _c21 სმ.
500			_aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ფორზაცზე: „ვითარმედ – ვითამ; რეცა-ვითამსავით, გვ. 247; ვიეთნიმე – აწ რომ ზოგს უძახიან, გვ. 103; ნაზლი; განკრძალული; შეიწრებულთა; ბავრაყი; კილიტი; კიოტი; სამსხივად დაკეცა; კრიანუსელი; ომფორი; სასაფიფო; ჩქიფი; თრაში – ყალამთრაში; ჩიგინი; ჯორაბი; რუფაკი; თვემლით; მგიებელი-მძრახველი (?); მხოლოობა; უყაყთა; ნაცვლადი; ყოვლადი; ფასოვანი; მიჭვრიტანი (სარკე); თანამწირველი; მედღესასწაულე (მედღეობე); მრჩობლი (ამრჩობლებდა); უშურველი; ფარეში; გაიმეგობრა; დაწინდეს; უმეტნაკლებოდ; პირმოთნე; თვითნება; აემსუბუქოს; უცილებელად, გვ. 139; მეითარი, გვ. 202; წყალტუბო, 316; записка – თითა ქაღალდი, გვ. 175; ღამის აღწერა, 162–3; წყალტუმბო, 316; თოფი – გველტუჩა, გვ. 302; საიათნოვაზე, 320; სომხებზე, გვ. 176–7, 181, 156, 179; გლოვა ირაკლი მეორისა სოლომონ მსაჯულის მიერ, გვ. 65–71; ლახვარი, 151–5-8, მზითევის წიგნი, გვ. 38; ლაზრევზე, 147; კოვალენსკზე; გვ. 141; ღენერალ-ლეიტენანტი ა. ჭ-ძე, გვ. 115; ბარბარე ქობულოვი, გვ. 76; ოთახში დავდიოდი და ერთ ჩემს ნაწერებზე ხმამაღლა დავიძახე, – მარილი აკლია, მარილი! – შვილო მოგიტანო მარილიო, შემესიტყვა დედაჩემი. ი. გრ., მარიამ დედოფალმა მოკლა თუ მისმა მხლებელმა ნიკოლოზ ხიმშიაშვილმა გ. ლაზარევი, გვ. 148; ალექსანდრე ჭ-ძეს მონათვლა, გვ. 185“. თავფურცელზე სიტყვა „აღწერილი“-ს გვერდზე მიწერილია: „1867 წელს, ჩყჲზ იხ. „ივერია“, 1879, № 9. 1. პლ. იოსელიანის ეს მონოგრაფია დაიბეჭდა „ივერიის“ დამატებად. იხ. „ივერია“. 1879 წ. № 9–10, 1880 წ., I, II. 2. ცალკე წიგნადაც გამოვიდა: (ამონაბეჭდები). პოეტი გიორგი თუმანიშვილი, გვ. 296; ირაკლის პირველი ცოლი ქეთევან – 1744; ანნა – 1749, შვილი გიორგი, თამარ; ილია ჭ-ძეს მოსწრებია, გვ. 93. პლატონი სწერს ილია ჭ-ძე“. წიგნის ბოლო ფორზაცზე: „გარს. ჭავჭავაძე, გვ. 129, 320; დავით ბატონიშვილზე, გვ. 303; ელიაზარ ფალავანდიშვ., გვ. 309; ფარნაოზის ცოლი ერისთავი, 309; ფარნაოზი, 60–61, 191; ფარნაოზის ხმალი, გვ. 63, გვ. 71; სურამს გამაგრდა უკანასკნელი, გვ. 72, 73; ცოლი ფარნ., 97; ვახტანგ ორბელიანი, 309; 18; რუსთა მოსვლა, გვ. 311, 34; ლუტერანი, გვ. 34, 37; ტოტლებენი, გვ. 312, 41, 11; ლეონიძე, გვ. 29, 310, 23; სოლომონ ავალიშვ., გვ. 326, 61; გოგი ავალიშვილი, 320, 25, 26; მუსინ პუშკინი, 246; შუამთის მონასტერი, გვ. 34; ოქროვერცხლი წაიღო რუსეთმა, გვ. 37; ფარნაოზი სწავლობდა რუსეთში, გვ. 46, 60; ფარნაოზს, ძმათა შორის უმცროსს, გვ. 73; გიორგი მეფის ოთახის მოწყობილობა, (პორტრეტი და კოვალენ-ს საათი, გვ. 46); ქეშიქთა ანუ მცველთა გარსევანს რამდენიმე ჰყავდა; გვ. 56. აღამაჰმადხანის დროს მეფის გიორგის ჯარი; ტრაური ეკატერინე მეორეზედ, გვ. 62; ლეკის ჯარი საქართველოსთვის, გვ. 74–75, 113; დავით ბატონიშვილი, (ვოლტერიანი, თავისუფალი მოაზროვნე, პატრი ნიკოლა); კრიტიკას უკეთებდნენ ყველაფერს, გვ. 78, 86–88, 303; გარსევანმა მოიწვია ეკატერინე „რათა ექმნას მიმრქმევლად წმინდისა ემბაზიდამ“ ყრმას ალექსანდრეს; რუსებმა ღვინო გაჰყიდეს, გვ. 78; აბეჩხარი, გვ. 76; გიორგი მეფის ლოცვა, გვ. 79, 101; გიორგი მეფემ სთქვა: „მე რომ ვარ ასე მექცევიან“ და დასწერა ქაღალდი რუსეთთან, გვ. 80; გიორგი ავალოვი მოსკოვს გარდაცვლილა, 105; ელიაზარ ფალავანდიშვილი, გვ. 116; წერილი გარსევანს, გვ. 104, 108; ლეკნი, გვ. 94, 110, 111, 136, 185-დავ. ჭავჭავ.; მეფე გიორგის დაგვირგვინება რუსთაგან, ლენტი და მუსიკა, გვ. 143; ჩინი, გვ. 133; ალექსანდრე ჭავჭავაძეზე, 185; გიორგი ავალიშვილი, გვ. 185; ელიაზარ ფალავანდიშვილი, გვ. 116 – სქოლიო; 1. გარნა, მაგრამ ვერ სრულჰყო სიკვდილისა გამო. დროთა გარემოებათა გამო. 2. ჩვენთა კანონთა ქვეშე განიკანონოს. 3. მოდავე არავინ გყავდეს თვინიერ ღვთისა მეტი. 4. მეგობარსა იყოლიებდა თვისთანა და ვითარცა მარადის თანამზრახველად. 5. დამონებულთა და შეიწრებულთა. 6. ჯერ პატარა იყო, როცა „ძველთა დროთა ჩვეულებისა გამო“ დანიშნეს. მეფის ძენი – გიორგის „ძმანი მისნი და მეტოქენი მისნი“. ღართის კარის ანუ კანონიერად „ქართლის?“. კარის მტერნი იდუმალ დრტვინავდნენ. ვინც საჯინიბოში დაიბადა განა ყველა ცხენია, გვ. 177“. გვ. 251. დანიშნულია ადგილი, არშიაზე: „აქედან ცენზორს ამოუღია. იხ. „ივერია“, 1880, № II, გვ. 250. იხ. ვახ. კოტეტიშვ., გვ. 48“.
500			_aდანართი: "ძველი წიგნების ბეჭდვის გამო" [ჭიჭინაძე ზაქარია].
600		0	_aგიორგი XIII _9111652
653			_aსაქართველოს ისტორია
653			_aსაქართველოს შეერთება რუსეთთან
653			_aქართველი მეფეები
700	1		_aჭიჭინაძე, ზაქარია, _gისტორიკოსი, _d1853-1931 _929300
700	1		_aხელაძე, ექ. _eმესტამბე _9111653
856			_uhttp://dspace.gela.org.ge/handle/123456789/6841 _yეროვნული სამეცნიერო ბიბლიოთეკის ელექტრონული არქივი
942			_2udc _cBK