000			13769nam a2200589 i 4500
001			06000942
003			NPLG
005			20240910201940.0
008			s1884 ge geo geo d
020			_c50კ.
040			_cNPLG
041			_ageo
080			_a821.353.1-1
084			_a23
100	1		_aორბელიანი, გრიგოლ, _gპოეტი, _d1804-1883 _943188
245			_aთავადის გრ. ორბელიანის ლექსები / _cგრ.ორბელიანი ; [ბოლოთქმა ზ.ჭ.].
250			_aმე-3 გამოცემა.
260			_aთბილისი ; _bგამოცემლობა ზ. ჭიჭინაძისაგან, _c1884 _f(არ. კალანდაძისა და ამხ. სტ.).
300			_a93, IIგვ. ; _c20 სმ.
500			_aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ჩასმულია ყდაში. ფორზაცზე: „21, 23, 35, 56, 57, 37, 32 – ეს ნასწორებია გრ. ორბ. [მიერ]. ზ. ჭ-ძეს ვერ შეუნიშნავს. P. S. ეს მესამე გამოცემა ავტორისაგან გასწორებულ ეგზემპლჲარიდან არის დაბეჭდილი. ასე რომ, უნდა აიწყოს ამ გამოცემიდან. გრ. ორბელიანს კარგად შეუსწორებია 1880 წლის გამოცემა. ი. გრ. შეცდომა, 9.“ თავფურცელზე: „პირველი გამოცემა იყო 1873 წ., მეორე გამოცემა 1879–1880 წელს“. თავფურცელის მე-2 გვერდზე: „ეს წიგნი ნებადართულია ლუკა ისარლოვის მიერ. ი. გრ.“ გვ. 9. ლექსთან „მ...“ მინაწერი: „ეს იყო „ცისკარში“ [ნ-დმი]. ნ. ა. „ცისკარი“, 1862, იანვარი, გვ. 29.“ გვ. 24. ხაზგასმულია: „სალომესთან“, არშიაზე: „ა. ჭ-ძის მეუღლე“. გვ. 31. ლექსის „ჩემს დას ეფემიას“ სათაურის შემდეგ მიწერილია ქვესათაურად: „ჟამსა პყრობილობისას“. გვ. 41. ლექსის სათაურთან „ალბომში ღრ. ოპ...“ მიწერილია: „[ოპ]ერმანს“. გვ. 50. ლექსს „დიმიტ. ონ-ის დარდები“ ეხება მინაწერი: „ავტორმა ასე დაყო“. გვ. 54. ლექსთან „Горные вершины“ მიწერილია: „სადღეგრძელოში“. გვ. 65. „სადღეგრძელოში“ ხაზგასმულია: „ნიკოლოზ დიდო სულგრძელობითა!“ მიწერილია: „ავტორმა ეს სტრიქონი ჩაასწორა ერთ გამოცემაში, რომ აქ დაბეჭდილიყო“. გვ. 91. ლექსში „პასუხი შვილებთა“ მოხაზულია ბოლოდან 6 სტრიქონი. მიწერილია: „ეს ამოშ. გრ. ორბელიანმა“. სარჩევში გვ. II ჩამატებულია: „ჟუკოვსკიდან... 92“. ბოლოსიტყვაობაში გვ. I მიწერილია: „ეს ეგზემპლიარი ჩვენ ვნახეთ ივანე პოლუმორდვინოვთან და შევადარეთ. სწორეა“. ბოლოში დაკრულია გაზეთიდან ამოჭრილი ჯ. ჭუმბურიძის წერილი „გრიგოლ ორბელიანის ზოგიერთი უცნობი ნაწარმოების შესახებ“ მინაწერით: „ლიტ. და ხელ.“, 1945, № 14, აპრ.“ მეორე ცალის ხელნაკეთ კანზე: „გრიგოლ ორბელიანის ლექსები (1804–1883 წ.)“. იქვე: „ნინო გრიბოედოვზე სამი ლექსი, გვ. 7, 30; ეკ. ჭ-ძეს. გვ. 6, 49; გვ. 80, კინტოები“. „გრიგოლ ორბელიანი დაიბადა 1804 წ. 2 ოქტ., გარდაიცვალა 1883 წ. 21 მარტს.“ კანის მე-2 გვერდზე: „ნიკოლოზ დიდო. გვ. 65.“ თავფურცელზე მინაწერები: „ბოლოსიტყვაობით. ამ ლექსების გარდა ოთხი ლექსი დაბეჭდილია 1885 წ. „ივერიაში“, № IV, V: 1. იმედი. 2. აზარფეშა. 3. კინტოს სიმღერა. 4. დავბერდი.“ გვ. 5. „წვრილი ლექსების“ მეორე სტრიქონს „მარამ ვინ ჰსცნავს, ვინა სუნავს: ნინა ვარდს, თუ ვარდი ნინას?“ ეხება მინაწერი სქოლიოში: „არ ვიცი დილა იმას ამშვენებდა თუ ის დილასა“ (ილია). „გლახის ნაამბობი“, გვ. 109, ქართ. წიგნის გამოც.“ გვ. 6. ლექსის „ეკ. ჭა...სას“ ბოლოს ხაზგასმულია დაწერის თარიღი: „1829“. მიწერილია: „პირველად დაიბეჭდა „ცისკარში“ (იხ. „ცისკ.“. 1852, № 2). იქ თარიღად 1836 წელი უზის, 22 ივლისი „ეკატერინე ჭავ.“ გვ. 11. ლექსის სათაურთან „მირზაჯანას ეპიტაფია“ მიწერილია: „(იხ. გვ. 35)“. ხაზგასმულია სიტყვები: „შეუპოვრად ხმა მაღლივ“, მიწერილია: [„ჩემებრ მთვრალი უშიშრად“]. (ვარიანტი: იხ. ცენტრ. არხივში. № 486)“. გვ. 17. ლექსში „იარალის“ მოხაზულია ორი სტრიქონი დაწყებული „ცხენთა თქრიალი...“ მიწერილია: „იხ. ა. ჭ. გვ. 107.“ გვ. 30. სათაურთან „ნ“ მიწერილია: „(ნინო გრიბოედოვისას)“. გვ. 35. შენიშვნაში ხაზგასმულია: „მირზაჯანა მადათოვი“, მიწერილია: „(იხ. გვ. 11). მირზაჯანა მადათოვი (იყო: „Командир 2-го мусульманского конного полка“, იხ. „რუსკი ვესტნიკ“, 1869, № 3)“. გვ. 49. ლექსში „მოგონება“ ხაზგასმულია: „გისმენდი ტკბილად ხმა-სირინოზსა...“, მიწერილია: „ალ. ჭავჭავაძის ქალი“. აქვე ჩადებულია ფურცელი მინაწერით: „წინანდალი იყო პოეტების სამეფო. აქ გრ. ორბელიანი იგონებს თავის ლექსში იქ გატარებულ დროს“. გვ. 66. არშიაზე: „რუსთ მეფეზე ლექსი აქვს აგრეთვე დიმ. ბერიევს: 1869 წლის „მნათობში“ (მარტი). დიდი თავადის მიხეილ ნიკოლოზზე და ოლღა თადეოსის ასულზე-1863 წლის „ცისკარში“ (დეკემბ., გვ. 251).“ გვ. 80. ლექსის „მუშა ბოქულაძე“ სქოლიოში მიწერილია: „როცა გრიგოლ ორბელიანი გარდაიცვალა, ტფილისის ყარაჩოღელებმა გვირგვინი დაადეს კუბოზე, რომელზედაც ეწერა: „შენ იცოდი. რომ არიან ღარიბნი არის სადმე სიმწარითა ცხოვრება“. გვ. 92. „პასუხი შვილთას“ ბოლო სტრიქონში გახსნილია კრიპტონიმი „მ...ი“ – „მესხი“. სქოლიოში შენიშნულია: „*) იხ. ჭავჭავაძის კრებული გედევანიშვილის გამოცემა, გვ. XVI.“ სარჩევში ხაზგასმულია ადგილები და არშიაზე მიწერილია კითხვის ნიშნები. წიგნის ბოლოს, ფორზაცზე: „წერილები გრ. ორბელიანზე: 1. იონა მეუნარგია, ცალკე წიგნად. 2. კიტა აბაშიძე, თხზულებანი. 1 ტ. 3. „იმედში (ნეკროლოგი) 1880, № II (1883 წ.). 4. აკაკის კრებული I, 1899 წ. ვ. წ.-ს. 5. სერგო გორგაძის ქრესტომათია. 6. სილ. ხუნდაძე, [ცალკე წიგნად]. 7. საიათნოვა. 8. „მნათობი“ (№ 6–7, 8–9, 1926 წ.) 9. ვ. კოტეტიშვილი (ქართ. სიტყვ. ისტორია I ტ.). 10. კ. კაპანელი (ქართული სული ესთეტიკურ სახეებში)“. იქვე: „ოთხი დაუბეჭდავი ლექსი: (1. „იმედი“, 2. „აზარფეშაზე“, 3. „კინტოს სიმღერა“, 4. „დავბერდი“.) დაბეჭდილია 1885 წლის „ივერიაში“ № IV–V. („ახ, დილავ, დილავ“ (იხ. „სალხინო საზანდარი“. გვ. 141). გ. დვანაძისა“. კანის მე-3 გვერდზე: „გრ. ორბელიანის დასაფლავებაზე თქმული ილია ჭ-ძის სიტყვა. „დროება“, 1883 წ., მარტი (გადაბეჭ. ჟურ. „შრომა“, 1883 წ., № 13). „Кавказ“, 1883, № 66, 70).“
505			_aანტონს
505			_aწვრილი ლექსები --
505			_aეკ. ჭა...სას --
505			_aმტირალი ნ...ს... --
505			_aმუხამბაზი --
505			_aმ... --
505			_aგამოსალმება --
505			_aმირზაჯანას ეპიტაია --
505			_aდავითს --
505			_aლხინი --
505			_aღამე --
505			_aიარალის --
505			_aსოფლელნი და მდინარენი --
505			_aნადირთა ჭირი --
505			_aსავათნავას მიბაძვა --
505			_aსალომეს ბეჟანა მკერვალის მაგიერ --
505			_aნ... --
505			_aჩემს დას ეფემიას და სხვ. --
653			_aქართული ლიტერატურა
653			_aქართული ლექსები
700			_aზ.ჭიჭინაძე _eბოლოთქმის ავტორი _9199714
942			_cBK _2udc
960			_aსპებ
960			_aარქივი
960			_aთსუ
960			_aგრიშაშვილი
960			_aლიტ. მუზ.
960			_aქუთაისის საჯარო
960			_aქუთაისის მუზ.
960			_aრუსეთის ეროვნული ბიბ-კა [სპბ]
960			_aრუსეთის მეცნ. აკად. ბიბ-კა [სპბ]
999			_c256689 _d256687