000			08523nam a2200361 i 4500
999			_c259410 _d259408
001			06002302
003			NPLG
005			20221122062638.0
008			200409s1899 ge ||||| |||| 00| 0 geo d
020			_c1მ.
040			_cNPLG
041			_ageo
080			_a821.353.1-11
080			_a821.353.1-1
080			_a821.353.1-32
100	0		_aვაჟა-ფშაველა, _gპოეტი, _d1861-1915 _98894
245			_aთხზულებანი ვაჟა-ფშაველასი.
260			_aტფილისი : _bქ. შ. წერა-კითხვის გამავრც. საზოგადოების გამოცემა, N38, _c1899 _f(წიგნის გამომცემელ ქართველთა ამხანაგობის სტ.).
300			_a498, III გვ. ; _c19სმ.
500			_aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. წიგნი ჩასმულია საგანგებო ყდაში. ყუაზე ამოტვიფრულია: „თხზულებანი ვ. ფშაველისა. – გრიშაშვილი.“ ყდის მეორე გვერდზე: „ავტორის ხელით ნასწორები (მივეცი ს. აბაშელს გასასწორებლად). გვ. 137, 281, 283, 284, 286, 287, 312, 313. ი. გრ.“ იქვე: „დუალიზმი: 1. ბედიღბალი, გვ. 497, 2. (ჰეინედან), იხ. „ივერია“, 1893, № 50.“ ფორზაცზე: „ვაჟას ნათარგმანები: 1. ორლეანელი ქალი – შილერისა (დაიბეჭდა: გაზ. „დროება“. 1909 წ., № 101. ნაწყვეტი). 2. დემონი ანუ ქაჯი – ლერმონტოვისა (დაიბეჭდა ვ. გუნიას „საქ. კალენდარში“, 1896 წ., გვ. 13 სალიტ. განყ.). 3. ყორანი-ედგარ პოესი – (იხ. გაზ. „მეგობარი“, 1906 წ., № 69). 4. ეროსი და ფსიქეია-ჟულავსკი (ხელნაწერად დარჩა). იხ. ამის შესახებ მხოლოდ ქრონიკა, გაზ. „მზე“-ში, (ს. ფირცხალავას რედ., 1908 წ., № 1. არის ხელთნაწ.). 5. ქალის მთა (რუსულით [ავტორი? ი. გრ.], იხ. „ცრემლები“ გვ. 31. 6. მზითვის ლანგარი-უიდისა („ნაკადული“, 1907. (მოზარდ.), № III.) IV, V, VI, VII. 7. საქართველოს ოცნება-კრემლიოვისა (იხ. „დროება“, 1909, № 91, 26 აპრ.). 8. ფეოდალის აღზრდა (იხ. 1880 წ. „ივერია“, № 4). ი. გრ. 1930. 2/XII“. ფორზაცის მეორე გვერდზე: „ვაჟას ავტობიოგრაფიული ცნობები 1. [იხ. „სახალხო ფურც.“ (დამატება), 1915 წ. № 61]“. ამ მინაწერის ქვეშ დაკრულია ქაღალდის ნაჭერი, რომელზედაც წერია: „ს. აბაშელს ვაჟას ლექსები [უცნობ ჟურნალ-გაზეთებში გაბნეული]: 1. „სიმღერა“ („ზღვა დამდგარიყო ცრემლისა“) – დაბეჭდილია: ალმანახ. „ზურნა“-ში, 1912 წ. № 1 (მ. ლელაშვილის რედ.). 2. „ქართლს“ – იხ. გაზ. „ქართლი“, 1912 წ., № 67. 3. „საკმაო ხანი ვიცოცხლე“. 4. „ჰეჲ ტკბილო ხმებო“ იხ. „სავაჭრო გაზეთი“, 1908 წ., № 2, 3. ი. გრ.“ წიგნში ჩადებულია ქაღალდის ნაჭრები მინაწერებით: „1. არეულია გვ. 231 (ვაჟას თხზ., 1899, გვ. 231). 2. ვაჟას აქვს: „მე შენი ტრფობით ვერ ვძღები, შენ ჩემი სიყვარულითა“. 3. ეს ვაჟასაც აქვს. მე იმის სიყვარულით ვერ ვძღებოდიო და ის ჩემი მტრობითაო (ანდაზა).– იხ. Сб. матер. учебн. округа, 1882 გვ. 145, (მეორე განყ.)“. თავფურცელზე: „ლექსიკონისთვის ამოვიწერე: „იხტილათი – 492, ფირი – 492, დოსტოღრივ – 11, აირ-დაირია, აქოთდდა, ახმაურდა. გვ. 14, არეულია რითმა? გვ. 231.“ გვ. 12. არშიაზე: „ვარიანტი დ. კარიჭაშვილის ბიბლიოთეკაში დაცულ წიგნიდან. ი. გრ.“ ამავე გვერდზე, პოემაში „მოხუცის ნათქვამი“, სტროფის: „აყვირდნენ ფშაველ-ხევსურნი...“ გასწვრივ მიწერილია შესწორებული ვარიანტი: „აყვირდნენ ფშაველ-ხევსურნი გუდამაყრელნი, მოხევე, შენ წინ ვართ, შენი ერთგულნი, სად არის ქართველთ მოდავე“. იხ. ს. აბაშელის რედ. გამოც. „ვაჟა“, ტ. III, გვ. 348.“ გვ. 13. ხაზგასმულია ორი სტრიქონი: „მთელი სიტურფე ქართლისა იმას ესვენა მხრებზედა“ და მიწერილია: „ეს გახალხურდა შემდეგში“. გვ. 16. პოემის – „მოხუცის ნათქვამი“ – ბოლოს მიწერილია: „[ს. ოთარშენი, თებერვალი, 1884 წ.]. იხ. წ. კ. ს. წიგნთსაცავი, ბ. 12. 360. ი. გრ.“ გვ. 288. ლექსის – „ღამე მთაში“ – ბოლოს მიწერილია: „ივერია“. 1890 წ., 53.“ გვ. 351. მოთხრობის – „შვლის ნუკრის ნაამბობი“ ბოლოს მიწერილია: „1883 წ. პეტერბურგი“. ეს მინაწერი ხაზგასმულია და მიწერილია: „ეს წარწერა ეკუთვნის ავტორს, პ. უმიკაშვილის ეგზემპლიარზე (იხ. ქ. შ. წ. კ. ბიბლ. ბ. 12. 360). ი. გრ.“ გვ. 377. მოთხრობის „კურდღელი“ – ბოლოს მიწერილია: „1883 წ. პეტერბურგი, (იქვე)“.
505			_aმოხუცის ნათქვამი
505			_aგოგოთურ და აფშინა --
505			_aწვრილი ლექსები --
505			_aშვლის ნუკრის ნაამბობი --
505			_aია [და სხვ.] --
653			_aქართული ლიტერატურა
942			_cBK _2udc
960			_aსპებ
960			_aთსუ
960			_aარქივი
960			_aლიტ. მუზ.
960			_aრუსეთის მეცნ. აკად. ბიბ-კა [სპბ]