| 000 | 03031nam a22002177a 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 999 |
_c27303 _d27303 |
||
| 003 | Ge_NSL | ||
| 005 | 20200928133814.0 | ||
| 008 | 150928s1884 ge ||||| |||| 00| 0 geo d | ||
| 041 | _ageo | ||
| 080 | _a821.133.1-31 | ||
| 100 |
_aსანდი, ჟ. _946698 |
||
| 245 |
_aლელია : _b(რომანი) / _cჟ. სანდი, ჟ. ზანდი ; თარგმანები ნ. ერისთავისა. |
||
| 264 |
_aთბილისი, _c1884. |
||
| 300 | _a | ||
| 500 | _aამონაჭრები: „ივერია“, 1884, №№ 4–8. გვ. 1. „ი. | ||
| 501 | _aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. გრიშაშვილი. 1918 წ. 2–11“. წიგნში გაზეთიდან ამონაჭერი შ. გ-ს წერილი „ჟორჟ სანდი“, მინაწერით: „ინდუსტ. ქუთაისი“, 1939, 4. ივლისი, № 151“. გვ. 10. ხაზგასმულია: „მებელსა“, მიწერილია: „ავეჯსა“. „ღრაფინკას“, არშიაზე: „ალთაფა, სურა“. „სტოლზედ“ – „მაგიდაზე“. გვ. 40. ხაზგასმულია: „მხოლოდ იმისათვის იყო ეგ გაჩენილი, რომ ის ჰყვარებოდა და შეეთხზა იმისთვის ლექსები“, მიწერილია: „მე და სონა“. გვ. 44. მოხაზულია ნაწარმოების გმირის სტენიოს სიტყვები: „აღარც კი მახსოვს მიყვარდა ის ოდესმე თუ არა...“, მიწერილია: „სონა და მე 1914 წლიდან დღევანდლამდე“. გვ. 48. მოხაზულია: „სტენიო დაიარება იმ მთაზე, რომელიც მოწამეა მისი სიყვარულისა“, მიწერილია: „მე და წაღვერი“. გვ. 53. ტექსტის ბოლოს: „ჟორჟ ზანდის შესახებ. იხ. ნინო ზურაბიშვილის წერილი „მოამბე“, 1904 წ. № IX, გვ. 69. და კიტა აბაშიძის კრიტიკული ესკიზი „მოამბე“, 1894 წ. VIII, IX“. | ||
| 653 | _aფრანგული ლიტერატურა | ||
| 700 |
_aზანდი, ჟ. _946699 |
||
| 700 |
_935719 _aერისთავი, თამარ, _eმთარგმნელი |
||
| 942 |
_2udc _cBK |
||