000			07790nam a2200301 i 4500
001			06017026
003			NPLG
005			20241015084517.0
008			s1932 ge geo
020			_c[ფ. ა.]
040			_cNPLG
041			_ageo
080			_a821.353.1
080			_a821.353.1-32
100	1		_aნინოშვილი, ეგნატე, _d1859-1894 _916777
245			_aთხზულებათა სრული კრებული : ტ. 1 : _bმოთხრობები, 1888-1891 / _cეგნატე ნინოშვილი ; რედ. ს. ხუნდაძე.
260			_aთბილისი : _bფედერაციას გა-მა, _c1932 _f(ცეკავშირის სტ.).
300			_a[XV], 390 გვ. : _b1 ჩართ ფურც. ავტორის პორტრეტი
500			_aდანართი: ლექსიკონი-თ. კიკვაძე
500			_aყუაზე: ეგნ. ნინოშვილი. I. 1932
500			_aყდაზე: ფედერაცია. (ოქროს ვარაყიანი ასოებით)
500			_aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. შმუცტიტულზე მინაწერი: „ი. გრ. 1932. 25/X. იხ. ამ წიგნზე რეცენზია: რ. კალაძე – „წიგნი“, 1932, № 3; ეგ. ნინოშვილის ბიბლიოგრაფია შეადგინა ნ. კურდღელაშვილმა“. რედაქციის წინასიტყვაობაში: გვ. X. მოხაზულია ბოლო აბზაცი, მიწერილია: „იხ. ს. ფ-ს წერილი“. გვ. XI ხაზგასმულია: „ყველაზე უფრო სუსტად არის დამუშავებული შენიშვნები და კომენტარიები“, მიწერილია არშიაზე: „ეს შეცდომა წიგნის რედაქტორსაც აქვს. იხ. „კირილე ლორთქ.“ გვ. XII. ხაზგასმულია: „კორექტურული შეცდომები“, მიწერილია: „იხ. პ. ზუმბაძის წერილი („კომუნისტი“, 1935 წ., № 94)“; ხაზგასმულია ადგილები მეოთხე აბზაცში და მიწერილია: „თუ გ. გამყრელიძემ მოგიტანა?“ გვ. XIII. არშიაზე: „ესაც ხომ ილია არ იყო – რატომ არ დაბეჭდეს?“ ხაზგასმულია 3 სტრ., დაწყებული: „ივერიაში“ ეგნატეს უფრო მეტი წერილები აქვს მოთავსებული...“, მიწერილია: „ივერიის“ 1887 წ., № 165 აქვს კორესპონდენცია პირველი“. გვ. XIV მოხაზულია ბოლო სტრიქონები, სადაც დახასიათებულია საერთოდ აკადემიური გამოცემა და მიწერილია: „ამერიკა!“ გვ. XV. ხაზგასმულია: „დედნები“ და მიწერილია: „აკი არ არის დედნებიო?“ გვ. გვ. 3–123. მოთხრობაში „ჯანყი გურიაში“ გვ. 3 ხაზგასმულია: „ფარდი ქალი“, მიწერილია: „იხ. გვ. 271“. იქვე ხაზგასმულია: „თეთრ-ყირმიზს“, მიწერილია: „არ არის ახსნილი“. გვ. 5. მოხაზულია: „ამას წამართვი – წაგართვი ქვია“, მიწერილია: „როგორ ესმის ნინოშვილს რევოლუცია!“ გვ. 6. ხაზგასმულია: „ბევრს აქ“, მიწერილია: „აქვს?“. გვ. 8. ხაზგასმულია: „თამარ მეფის დროს“, მიწერილია: „ყველგან თამარი! აქ ირონია ხომ არ არის?“ გვ. 9. ხაზგასმულია 5 სტრ., დაწყებული: „მღვდელი აფიცებდა...“ მიწერილია: „რევ. და მღვდელი! (იხ. ბოჰემა)“. გვ. გვ. 251–277. ლექსიკონი. სათაურთან მიწერილია: „ვერ გავიგე ეს „გურული ლექსიკონია“ თუ საზოგადოთ ნინოშვილის ნაწერებში უცნობი სიტყვების ლექსიკონი? მაშ რატომ არ არის ახსნილი. „ყურუმსაღი“, „ყირმიზი“ და სხვ. ამ ლექსიკონს ერთი შეცდომა აქვს, არ არის აღნიშნული გვერდები, თუ ეს სიტყვები რომელ ნაწარმოებშია ნახმარი, რომ მკითხველს შეძლება ჰქონდეს შედარებისა. ეს ხომ აკადემიური გამოცემაა? 1932. 1/X ი. გრ.“ გვ. 254 მიწერილია: „ამ ლექსიკონში არ არის გამოყენებული „ჯანყი გურიაში“. გვ. 264 არშიაზე: „კინტრად, გვ. 5.“ გვ. 268. მიწერილია: „პაემანი – გვ. 4. (რათ გამოსტოვა?)“. გვ. 271. „ფსკერის“ გასწვრივ: „ანუ ბსკერი“. გვ. 272. არშიაზე: „ყირმიზი – გვ. 3 (გამოტოვებულია)“. გვ. 273. არშიაზე: „ყურუმსაღი“ – გვ. 11“. გვ. 333. „გოგია უიშვილის“ შენიშვნებში ხაზგასმულია: „დათიკო ვერმიცანიშვილი“, მიწერილია: „წულაძე (მღვდ.)“. გვ. 344. „პალიასტომის ტბის“ შენიშვნებში ხაზგასმულია სქოლიოში: „პ. გ-ე-ა (პ. ჭარაია)“, მიწერილია: „ნამდვილია“. გვ. 379. „სიმონას“ შენიშვნებში მოხაზულია სქოლიო, მიწერილია: „არ უნდა ესასტიკა?“.
653			_aქართული მოთხრობები
700	1		_aხუნდაძე, სიმონ, _eრედაქტორი _926836
773			_w(NPLG)06013633
942			_cBK _2udc
960			_aსპებ
999			_c288856 _d288854