000			07167nam a2200253 i 4500
001			06025531
003			NPLG
005			20230825110440.0
008			s1947 ge geo
020			_c30მ.
040			_cNPLG
041			_ageo
080			_a821.353.1-1
080			_a821.353.1-11
100	1		_aშანშიაშვილი, სანდრო, _918641 _d1888-1979
245			_aრჩეული ნაწერები : _b[ლექსები და პოემები] / _cსანდრო შანშიაშვილი.
260			_aთბილისი : _bსახელგამის მხატვრული ლიტ-რის სექტორი, _c1947 _f(საქ. პოლიგრ. და გამ-ბის საქმ. სამმართვ. ბეჭვდითი სიტყვის კომბინატი).
300			_a374, [2] გვ. ; _c21 სმ.
500			_aფორზაცზე: „...უთხარით, რომ დღეის ამას იქით ნურაფერში ნუ დამინდობს და თუ მტრობა უნდა, პირდაპირ მიმტროს, – იქნება ჩვენც შევიძლოთ პასუხის გაცემა. ილია ჭავჭავაძე. („ამირანი“, 1908, № 158).“ იქვე: „1. მაიაკოვსკი ეუბნება მზეს მოდი ჩემთან მაგიდაზე და ერთად ჩაი დავლიოთო. (ჩაის სვამენ მურაბით) ი. გრ. 2. პორნოგრაფია 137, 165, 269, 275, 363, 268. 3. ყანწელებზე, 146. იხ. „შვიდი მთიები“, 1919, № 2“. წიგნის ბოლო ფორზაცზე: „რა ენაა, 337, 338. ი. გრ. 1947. 9.V“. იქვე: „ამქარი, 160, დასტა, 163. დოლი, 222, აიდოსტ, 218. საარი, 130, 139. დიპლიპიტო, 138.“ ყდის პირველ გვერდზე: „დამუშავებულია“. ყდის ბოლო გვერდზე: „დუტუს აზრით: 297. ქმარი – 338“. წიგნში დევს კონვერტი ქაღალდის ნაჭრებით შემდეგი მინაწერებით: „1. თარიღები საკამათო. დამუშავებული. ა. შანშიაშვილი. „შური – არს მწუხარებაი სხვისა სიკეთესა ზედა“ – (საბა ორბელიანი). 2. „რა ძალა გაქვს, ხელში კალამი გიჭირავს?“ („პეპო“ – ბოლო მოქმედება). უსწავლელები იყვნენ, სკოლაში ვინ მიიღებდა ამ ხელოსნის შვილებს. მერე კიდევ, ჩემი „ბოჰემა“ ეხება ერთ უბანს თბილისისას. აი, რატომ ვამბობდი პირდაუბანელი დადიოდა [ხარფუხში] ქართული ენა. ამ ხალხური პოეტების ლექსები, რომ იბეჭდებოდა, წინ ჯერ ანბანი იყო დართული და მერე მათი თხზულება. 3. შანშ. მიკიჟინებს ელამი თვალები რად მოსწონსო, განა ტოლსტოის მიერ აწერილი ელამი თვალი ტურფა კატიუშასი ცუდია? („აღდგომა“, გვ. 49, 1951 წლის ქართ. გამოცემა). „...კატიუშას ოდნავ ელამი შავი თვალები ევსებოდა ცრემლებით.“ „მე მიყვარს თვალნი ოდნავ ელამნი.“ (ი. გრიშ.) 4. ხელოსნების შვილებს არ აძლევდნენ სწავლის უფლებას. ამიტომ ვამბობ: „ქართული ენა პირდაუბანელი დადიოდა“. სწავლობდნენ მხოლოდ მდიდრის შვილები, ჩვენის ოფლით, ტანჯვით გამოზრდილები. ზ. ჭ. (ხელოსნების პაპა). 5. ა. შანშიაშვილის „მათრახის პანაშვიდისათვის“. კოტე მარჯანიშვილი პოეტიც იყო. მას აქვს პოემები, ლექსები, პიესები. ერთი მისი პიესა: „Сказка старой липы“ ლექსად თქმული, თარგმნა და გააკეთა დრამად („მათ. პანაშვ.,“ სანდრო შანშიაშვილმა. კ. მარჯანიშვილმა ნება არ დართო თავის სახელიც ყოფილიყო აფიშაში, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ კოტეს სიკვდილის შემდეგ როცა ეს პიესა დაიბეჭდა, ნამდვილი ავტორის პატარა სახელიც არ ბრწყინვალებდეს... 6. „რა კარგი ხარ, რა კარგი“ ცნობა იხ. „ქართ. წიგნი“, გვ. 409. კონვერტშივე დევს გაზეთის ამონაჭრები. 1. ლ. ასათიანი „საბავშვო ლექსები და იგავები“, „ლიტ. და ხელოვნება“, 1949, № 39, 2 ოქტომბერი. 2. შანშიაშვილი ს. „მწყემსი ქავთარი“, „ლიტერატ. და ხელოვნება“, 1948, № 22. 3. შ. აფხაიძე „გამოჩენილი დრამატურგი“ სათაურთან „ა. შანშ.“ „კომუნისტი“, 1949 წ., № 91, 8 მაისი“. მეორე ცალის ყდაზე: „ეს არ არის დამუშავებული“.
653			_aქართული პოეზია
653			_aქართული პოემები
942			_cBK _2udc
960			_aსპებ
999			_c306092 _d306090