000			08433nam a2200253 i 4500
001			06031048
003			NPLG
005			20250226125905.0
008			190514s1951 ge ||||| |||| 00| 0 geo d
020			_c18მ.
040			_cNPLG
041			_ageo
080			_a792.071+792.075](=353.1)(092)
100	1		_aბურთიკაშვილი, ალექსანდრე, _956645 _d1893-1965
245			_aსცენის ოსტატები : _b(პორტრეტები) / _cალექსანდრე ბურთიკაშვილი ; საქართველოს თეატრალური საზოგადოება.
260			_aთბილისი : _b"ხელოვნება", _c1951.
300			_a272 გვ. : _b25 ფურც. პორტრ. _c19სმ
500			_aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ფორზაცზე: „ჩვენი ქვეყნის გამოჩენილ პოეტს და დიდ თეატრალს საყვარელ სოსო გრიშაშვილს. პატივისცემით ავტორისაგან. 1951. 11. VII“. გვ. 12. ხაზგასმულია: „დიდების მიმნიჭებელი“, მიწერილია: „გვ. 19, 20“. გვ. 14. ხაზგასმულია: „ერთერთი მემატიანე“, მიწერილია: „ილია ზურაბიშვილი“. გვ. 15. ხაზგასმულია: „მაგონდება ავჭალის აუდიტორიაში...“ მიწერილია: „სირცხვილია: ეს მოგონება ილია ზურაბიშვილმა გვიამბო“. გვ. 17. ხაზგასმულია: „სტეფანე კუზნეცოვი“, მიწერილია: „სულ ახალგაზრდა გარდაიცვალა“. გვ. 19. ხაზგასმულია მოგონება ვასო აბაშიძის შესახებ, მიწერილია: „ეს ჩემი ნაამბობიდან“. გვ. 20. ხაზგასმულია: „სიხარულის და სიამის მიმნიჭებელი“, მიწერილია: „ეს სიტყვა ამ სტატიაში სამჯერ აქვს, გვ. 12, 19, 57“. გვ. 26. ხაზგასმულია: „დიდი მოქანდაკის გამოძერწილი“, მიწერილია: „ეს სიტყვებიც ხშირადა აქვს ნახმარი“. გვ. 29. ხაზგასმულია ბოლო სტრიქონი, მიწერილია: „გვ. 61“. გვ. 30. ხაზგასმულია სიტყვები: „კულმინაციურ წერტილს“, მიწერილია: „ორჯელ“. გვ. 40. ხაზგასმულია: „მისი შესანიშნავი, გულის სიღრმემდე ჩამწვდომი მელოდიური და ხავერდოვანი ხმა“, მიწერილია: „გვ. 68“. ხაზგასმულია: „დებიუტის შემდეგ კარგა ხანი აღარ მენახა“, მიწერილია: „დებიუტი იყო 1908 წ“. გვ. 51. ხაზგასმულია: „ქართველ გამომცემელთა ამხანაგობის სტამბაში მოეწყო ჩარხის მტრიალებლად,“ მიწერილია: „ხელაძის“. გვ. 53. ხაზგასმულია: „ძვირფასმა ბეგლარმა“, მიწერილია: „ბეგლარის აჩრდილმა“. გვ. 60. მთლიანად მოხაზულია, მიწერილია: „ილია ზურაბიშვილი“. გვ. 61. ხაზგასმულია: „42 წელმა“, მიწერილია: „1908 წელ. იუბილე ჰქონდა“. გვ. 63. მე-5 აბზაცში ჩამატებულია: „1910 წ.“ გვ. 68-9. ხაზგასმულია: „ხავერდოვანი, გულის საძირკვლამდე გამტანი ხმით, მიწერილია: „ბევრჯერ აქვს. გვ. 40“. გვ. 82. პირველი აბზაცის ბოლოს: „ი. გრიშაშვ. რედაქც.“ გვ. 121. ხაზგასმულია: „თეატრთან გაიმართებოდა...“ მიწერილია: „თეატრისკენ (?).“ გვ. 154. მოხაზულია პირველი აბზაცის სტრიქონები, მიწერილია: „ყველა ამას იხსენებს“. გვ. 157. ხაზგასმულია პიესები: „თამარ ბატონიშვილი“, „რუსთაველი“, „ბაგრატ მეოთხე“, მიწერილია: „არც ერთი ეს პიესა არ არის ორიგინალური“. ხაზგასმულია: „მაკო, ნატო, ვასო და ლადო“, მიწერილი: „ი. ზურაბ. თქმა“. გვ. 160. მოხაზულია: „იროდიონ ევდოშვილის“, მიწერილია: „თუ გრიშაშვილის“. გვ. 205. ხაზგასმულია გარდაცვალების თარიღი სვინონ სვიმონიძისა: „1920“, მიწერილია კითხვის ნიშანი. გვ. 237. პირველ აბზაცთან მიწერილია: „ჩემი წერილიდან“. გვ. 240. ხაზგასმულია: „კოტეს რეჟისორობით“, მიწერილია: „თუ ალ. წ.?“ გვ. 259. ხაზგასმულია მეცხრე სტრიქონი, მიწერილია: „მსახიობი ოლღა ფეიქრიშვილი“. გვ. 260. ტექსტის ბოლოს წერია: „არშინ-მალ-ალანში ასკარას თამაშობდა. კარგად მღეროდა და ლამაზიც იყო სცენიდან. ი. გრ“. წიგნში ა. ბურთიკაშვილის წერილი „დირექტორი“ – გრიბოედოვის სახელობის თეატრის სპექტაკლი“, ამოჭრილი გაზეთიდან „კომუნისტი“, 1951 წ. 7 დეკემბ., № 286“ და გაზეთებიდან ამოჭრილი რეცენზიები: 1. ზ. გრემსკის „Мастера сцены“, მინაწერით: „Заря“, 1951, № 223, 21 სექტ.“ 2. ვ. ტყემალაძის, მინაწერით: „ლიტ. და ხელოვნ.“, 1951, № 33“. რეცენზენტის ხელწერის ქვეშ: „ერ. ქარელიშვილი“.
653			_aქართული სცენური ხელოვნება
653			_aქართველი მსახიობები
653			_aქართველი რეჟისორები
710	2		_aსაქართველოს თეატრალური საზოგადოება _935297
942			_cBK _2udc
999			_c317186 _d317184