000			03871nam a22002297a 4500
003			Ge_NSL
005			20240417102936.0
008			160208s1941 ge ||||| |||| 00| 0 geo d
041			_ageo
080			_a398(=353.1)+821.353.1-91-1
100	1		_aღლონტი, ალექსანდრე, _d1912-1999 _955460
245			_aქართული შაირები : _bნარკვევი, ტექსტები, შენიშვნები / _cალექსანდრე ღლონტი ; საქართველოს მხარეთმცოდნეობის საზოგადოების შრომები.
264			_aთბილისი, _c1941.
300			_a254 გვ.
500			_aფორზაცზე: „ი. გრ. 1941. 1/X“. იქვე: „1. მე-96, 97, 98. 2. საზანდარი თუ მესტვირე? 96. 3. ჩემო სულის ბატკანო, 137“. გვ. 79. ხაზგასმულია: „სათრეველად“ და მიწერილია: „სართეველად? ი. გრ“. გვ. 96. ლექსის ერთ სტრიქონს „საზანდარი ვარ ქებაო“, მიწერილი აქვს: „მესტვირეს სიტყვებია. მესტვირეს საზანდარსაც უწოდებენ დასავ. საქ-ში. აქ მესტვირეზეა ლაპარაკი. ი. გრ“. მოხაზულია: „საზანდრიანთ“... და მიწერილია: „იქნება გვარია? (თარხნიანთ. ავალიანთ), სად არის ჩაწერილი?“ მე-3 სტროფს მიწერილი აქვს: „აქ ქალია საზანდარი(?) ი. გრ.“ მოხაზულია სიტყვა „სააზისაზე“ და მიწერილია: „საზზე“. ხაზგასმულია „ზაზანდრობას“, მიწერილია: „მესტვირე“. გვ. 132. მოხაზულია ერთი სტროფი: „ახალ-ახალ ტანადობრივ“... და მიწერილია: „ავტორი ჰყავს წიგნიდან“. გვ. 135. ლექსს „ჩემო ციცნათელაო“... მიწერილი აქვს: „აკაკი“. გვ. 136. ხაზგასმულია ლექსის „შენ რად გინდა კოხტა გოგო“... შენიშვნა „ძვ. საქ“., III, გვ. 110“ და მიწერილია: „ეს გაკეთებულია ცნობილი ლექსიდან. იხ. ნინო ორბ“. გვ. 137. ხაზგასმულია: „შენ, ჩემო სულის ბატკანო“ და მიწერილია: „არ შეგცივდეს ბარაშკა“. გვ. 198. მოხაზულია: „შაირი, 455“ და მიწერილია: „საიათნოვასია“. ბოლო ფორზაცზე: „კარგი ლექსია, 129“.
501			_aდანართი: პირთა საძიებელი, გვ. 251.
504			_a ბიბლიოგრ.: გვ. 246-50 და შენიშვნებში.
653			_aქართული ფოლკლორი
653			_aქართული ხალხური პოეზია
653			_aშაირები
942			_2udc _cBK
999			_c44369 _d44369