000 09718nam a22002537a 4500
003 Ge_NSL
005 20240613104538.0
008 160318s1950 ge ||||| |||| 00| 0 geo d
041 _a geo
080 _a894.63 წ-395
080 _a821.353.1+821.353.1-1
100 1 _aწერეთელი, აკაკი,
_d1840-1915
_9936
245 _a თხზულებათა სრული კრებული : 15 ტომად. ტ.1 :
_bლექსები. 1856-1879 /
_cაკაკი წერეთელი ; [რედ. გიორგი აბზიანიძე].
264 _aთბილისი :
_bსაქ. ს.ს.რ. სახელმწიფო გამ-ბა,
_c1950.
300 _a502 გვ.
500 _aფორზაცზე: „ი. გრ. 1951. 25 თებ.“ იქვე: „ხარაბუზა გენერალს, 224, 457 შენიშ. – ნახევარი ცხოვრების გზა, გვ. 255, შენიშვ. 465“. გვ. 224–227. შენიშვნები შეეხება ლექსს „ხარაბუზა ღენერალს.“ დასაწყისში მინაწერი: „იხ. ჩემი პუბლიკაციით „ლიტ. გაზეთი“, 1935 წ., № 5, 30 იანვ. ი. გრ.“ წიგნში ჩადებულია 3 კონვერტი. ერთ-ერთ მათგანზე წერია: „აქ არ არის აკაკის „სულით და გულით მიძღვნილი მცირედიც შეიწირების“ („ცისკარი“, 1861 წ., № 6)“. კონვერტში ჩადებულია ქაღალდის ნაჭერი, წარწერით: „აკაკის ლექსი „ძმაო ალექსანდრე!“ (სათაური ასეა, ი. გრ.) პირველი სტროფი: „სულით და გულით მიძღვნილი მცირედიც შეიწირება! ვიცი გაქვს კითხვის სურვილი მით შევძელ კადნიერება. ........... ბოლო სტროფი: როს შენს კეთილს დასცინიან შენ ნუ ისმენ მრისხანებით რას შვრებიან არ იციან ეტევებათ უგნურებით. თ. აკ. წერეთელი („ცისკარი“, 1861 წ., № 6, გვ. 122).“
500 _aმეორე კონვერტს აწერია: „აკაკის დავიწყებული ლექსი – „გარეწრობა“, 1902.“ კონვერტში ჩადებულია ამონაჭერი გაზეთიდან. „აკაკი. ფელეტონი გარეწრობა“ მინაწერით: „ივერია“, 1902 წ., ოქტ. 212. ი. გრ. მესამე კონვერტზე წერია: „აკაკის ლექსი „სავარცხელი“. იხ. აკაკის ტ. III გვ. 703.“ კონვერტში ჩადებულია ორი ამონაჭერი გაზეთიდან, 14 ქაღალდის ნაჭერი და ა. წერეთელის თხზულებათა სრული კრებულის გამოცემის პროსპექტი 2 ეგზემპლარად. ამონაჭრები გაზეთებიდან: 1. პ. გუგუშვილის წერილი „ცენზურის მიერ აკრძალული აკაკი წერეთელის ანტიხუცური ნაწერებიდან“ მინაწერით: „იხ. „მებრძოლი ათეისტი“, 1935 წ., № 6, მარტი“. ტექსტში მოყვანილია აკაკის ლექსი „მღვდელი და ექიმი.“ 2. შ. გოზალიშვილის წერილი „აკაკი წერეთელის უცნობი სატირული ლექსი“ მინაწერით: „თბილისი“, 1959 წ., № 80, 4 აპრილი. წერილში მოყვანილია ა. წერეთელის ლექსი „მოძღვარი და მოწაფე.“ ქაღალდის ნაჭრები შენიშვნებით: 1. „აკლია „სავარცხელი.“ 2. ერთმანეთზე მიკრული ორი ფურცელი. პირველზე წერია: „აკაკის ეს ლექსი „სავარცხელი“ ქართულად არსად არ შეგვხვედრია დაბეჭდილი. დაიბეჭდა მხოლოდ მისი რუსული თარგმანი ივან-და მარიას მიერ. (ალბათ ხელთნაწერიდან თარგმნეს). ამ ლექსის რუსული თარგმანი შეტანილია ივან-და მარიას (თხორჟევსკების) წიგნში: „Грузинские поэты в образцах,“ 1897 წ., გვ. 57. რუსული თარგმანი აკაკის უძღვნია პოლონსკისათვის.“ მეორე ფურცელზე: „აკაკის ლექსი „სავარცხელი.“ უმანეცი ალბათ იცნობდა აკაკის პირადად. აი რას ამბობს უმანეცი აკაკის ერთ ლექსზე: „У князя Акакия Церетели есть прелестное, грациозное стихотворние „Гребешок,“ посвященное нешему поэту Я. П. Полонскому, с которым автор был в добрых отношениях.“ С. Уманец (იხ. „Истор. Вестник“, 1901 წ., № 1, გვ. 292).“ 3. „სავარცხელი“ პირობით დავათარიღოთ (1901). 4. პოლონსკის აკაკიმ სხვა ლექსიც უძღვნა („დედაბრის მოგონება“), იხ. II ტ. აკად. გამოც., გვ. 540. ეს ლექსი გაგრძელებაა ან ვარიანტი „სავარცხლისა“. „სავარცხელი“ თარგმნა ივან და მარიამ ხელნაწერიდან. 5. იხ. აგრეთვე ლოლაშვილის „აღწერილობა“, გვ. 50. 6. აკაკი. შილიონის ციხე-დარბაზი. პროზა. („ივერია“, 1905, № 162). 7. აკაკის ლექსი (იხ. ჟ. „ცისარტყელა“, 1920 წ., № 6, გვ. 5). 8. აკაკის ლექსი „ყანა“, „ივერია“,
500 _a1905, № 185. 9. 1905 წ. გაზ. „ივერიაში“ აკაკის ბევრი პროზაა. 10. აკაკი – „მოლაღურის ბუდე“. ლექსი. (იხ. „ნაკადული“ – მც. წლ., – 1909 წ., № XVIII). 11. აკაკის ლექსი „ეგ. ნინოშვილს:“ „მას ვინც სიცოცხლე ხანმოკლე ხანგრძლივად ნაყოფიერი წმინდათ უმსხვერპლა სამშობლოს არ დაივიწყებს არც ერი.“ („ივერია“, 1895, № 116, 6 ივნისი გვ. 1). 12. (წმინდა ნინოს სასწავლებლის კლასის დამრიგებელს) ელიზავეტა კონსტანტინოვნა გენეროზოვას (სურათზე წარწერილი) „გენეროზოვის ქალს რომელიც სჭრის თვალს სიბერის დროს მხოლოდ პორტრეტით ვუხდი ვალს!“ აკაკი.
500 _aაკაკის ლექსი „კატო უმანეცს“ („ივერია“, 1901 წ., № 130). 14. ამ ფურცელზე უცნობი პირის ხელით გადაწერილია ა. წერეთელის უსათაურო ლექსი „ობობამ ქსელი გააბა...“, რომელიც დაბეჭდილია ჟ. „ნაკადულში“
653 _aქართული ლიტერატურა
653 _aქართული ლექსი
700 _aაბზიანიძე, გიორგი
_eრედაქტორი
_9208913
942 _2udc
_cBK
999 _c49139
_d49139