| 000 | 07156nam a2200265 i 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 999 |
_c510754 _d510752 |
||
| 001 | 06027595 | ||
| 003 | NPLG | ||
| 005 | 20210127212624.0 | ||
| 008 | 191204s1952 ge ||||| |||| 00| 0 geo d | ||
| 020 | _c12მ.50კ. ყდ. | ||
| 040 | _cNPLG | ||
| 041 | _ageo | ||
| 080 | _a821.353.1-94 | ||
| 080 | _a792 | ||
| 080 | _a792(=353.1) | ||
| 100 | 1 |
_aგვარაძე, ნიკოლოზ, _955386 _d1883-1960 |
|
| 245 |
_aთეატრალური მემუარები : _bწ. 2 / _cნ. გვარაძე. |
||
| 260 |
_aთბილისი : _bსახელგამი, _c1952. |
||
| 300 |
_a164 გვ. : _bპორტრ. და ილ. |
||
| 500 | _aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. თავფურცელზე: „ი. გრ. 1953–23-V.“ – კანზე: „ჩემი შენიშვნები ი. გრ. – „მე“, გვ. 97. გვ. 153, გვ. 150; „მათრახის პანაშვიდი“, გვ. 91“. გვ. 9. პირველი აბზაცი მოხაზულია და მიწერილია: „მაგ. ვასო აბაშიძე, გუნია და სხვა“ . გვ. 11. ხაზგასმულია: „ივნისის 13-ს“... მიწერილია: „1920 წ. ვლ. მესხიშვილის დაბრუნების წელი“. გვ. 13. „ვანო ზურაბიშვილის სასტუმროს“... მიწერილი აქვს: „სიღნაღში“. გვ. 23. ხაზგასმულია: „გიორგი იშხნელი“... მიწერილია: „ვ. გამყრელიძე“. გვ. 25. „თარგმანი კონსტანტინე ანდრონიკაშვილისა“ ხაზგასმულია და მიწერილია: „დანარჩენებს მთარგმნელი არა ჰყავთ?“ გვ. 28. ხაზგასმულია: „დასასრულს ლექსს ვკითხულობდი“, მიწერილია: „რა ლექსს? ლექსად დაწერილ ფინალს (ლოპე დე ვეგას ლექსს). მთელი პიესა ხომ ლექსათაა დაწერილი?“ გვ. 40–41 ვასო გოძიაშვილზე მოხაზულია და მიწერილი: „სად ახმა სად ვასოს ამპლუა.“ ხაზგასმულია: „აკაკიმ“ და მიწერილია: „ხორავამ“. გვ. 37. ხაზგასმულია: „ორივე რუსული დასის მსახიობები იყვნენ“ და მიწერილია: „მე რეცენზია მაქვს ამ წარმოდგენაზე“. გვ. 39. ხაზგასმულია: „საპატარძლო აფიშით და მიწერილია: „დადგმა დ. ალექსიძისა“. გვ. 43. ხაზგასმულია: „ღალატში“, მიწერილია: „თუ „ლაურენსია?“ გვ. 47. ხაზგასმულია: „წითელი თეატრის მაყურებელი“, მიწერილია: „აკი დაიხურა წითელი თეატრი?“. გვ. 49. ხაზგასმულია: „მასთან პირველი შეხვედრა მომიხდა ქ. ბათუმში 1906 წელს, სადაც ჩვენი დასი გასტროლებზე იყო“, მიწერილია: „რომელი დასი“. გვ. 50. მოხსენებულია ი. გედევანიშვილის „მსხვერპლი“, მიწერილია: „მსხვერპლი“ პირველად ვ. შალიკაშვილმა დადგა“. გვ. 51. არშიაზე: „სიყვარული დაიმსახურა, დიდი ამაგი დასდო-სხვა ეპიტეტები არა აქვს?“ გვ. 54. ხაზგასმულია: „შმაგაზე ...უდანაშაულოდ დამნაშავენი“ და მიწერილია: „ნიკო – შმაგა? რომანიშვილი?“. გვ. 57. სიტყვა „გალობა“, მოხაზულია და მიწერილია: „სიმღერა“. გვ. 76. ტექსტის ბოლოს მიწერილია: „რამიშვილი კარგად თამაშობს მილიციელს. ი. გრ“. გვ. 78. ხაზგასმულია: „აკაკი ფაღავა ძალიან კმაყოფილი იყო ჩვენი დადგმით, მით უმეტეს, რომ პიესის თარგმანი აკაკი ფაღავას ეკუთვნოდა“, მიწერილია: „ მაგიტომ“. გვ. 102. ხაზგასმულია: „დრონი მეფობენ“ და მიწერილია: „და მგონი ცხოვრება ბრძოლაა“. ხაზგასმულია: „უკვე მოხუცი იყო“, მიწერილია: „როგორც ხანდაზმული“. გვ. 108. ხაზგასმულია: „ვლ. შალიკაშვილის შემდეგ დასის ხელმძღვანელად მუშაობდნენ კონსტანტინე ანდრონიკაშვილი, მიხეილ ქორელი, შალვა ხონელი და ვასო ურუშაძეო“, მიწერილია: „წუწუნავა“. ხაზგასმულია: „ალქაჯის“ და მიწერილია: „თუ ჯადოსანი“. გვ. 109. ტექსტის ბოლოს: „სარაული გარდაიცვალა 1953 წელს“. გვ. 159. ხაზგასმულია: „1945 წლის 10 ივნისს გაიმართა საიუბილეო საღამო“, მიწერილია: „ამ საღამოს გამართვაში მეც დავეხმარე“. | ||
| 653 | _aთეატრი | ||
| 653 | _aქართული თეატრი | ||
| 942 |
_cBK _2udc |
||
| 960 | _aსპებ | ||