000			04254nam a22002417a 4500
999			_c527610 _d527608
003			Ge_NSL
005			20211207062628.0
008			130320s1905 ge ||||| |||| 00| 0 geo d
041			_ageo _hrus
080			_a821.161.1-31
100	1		_aდოსტოევსკი, თეოდორ, _gმწერალი, _d1821-1881 _916677
245			_aდანაშაული და სასჯელი : _b[რომანი] / _cთეოდორ დოსტოევსკი ; ივანე და ანა ახალშენიშვილების ნათარგმნი.
260			_a[თბილისი, _c1905].
300			_a
500			_aამოჭრილია ჟურნ. „მოამბიდან“, 1905 წ. I–XII.
501			_aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ყდის მეორე გვერდზე: „ივ. ახალშენიშვილი, ამ წიგნის მთარგმნელი დიბადა 1871 წ. გარდაიც. 1906 წ. 22 დეკემბ. იხ. ნეკროლოგი „ნაკადული“ მოზრდილთათვის, 1907 წ., № 1, გვ. 36. ივ. ახალშენიშვილის ფსევდონიმები იყო: ინანი (თარგმნიდა ამ ფსევდ.), დამოუკიდებელი (ამით პაექრობდა ქართ. ენის შეს). დავიწყებული (ლექსებს წერდა ამ ფსევდ.). ი. გრ“. P. S. ანნა ახალშენიშვილს, განსვენებულის მეუღლეს, წერილი აქვს დაბეჭდილი, სადაც ის აზრი აქვს გატარებული, რომ ივ. ახალშენიშვილის პიესები დაკარგულია და ვეძიებო. იხ. გაზ. „დროება“, 1909 წ., № 155, 15 ივლ. გვ. 4. ი. გრ. ივ. ახალშენიშვილის მიერ ნათარგმანების სია იხ. პიესა „ფეიქრების“ ბოლო ფურცელი („ფეიქრები“, 1910 წ.). P. S. აი, ეს მინაწერი მთელი დისერტაციაა ახალგაზრდა მკვლევარისათვის, ამიტომ ჩემი წიგნები სახლში არ გაიცემა, რადგან ზოგიერთს ჩემ წიგნს ხელთნაწერის მნიშვნელობა აქვს. ი. გრ. 1942. 10/II“. თავფურცელზე დაკრულ მთარგმნელის პორტრეტთან მიწერილია: „1871–1906“. გვ. 116. ნაწ. 1. ხაზგასმულია „და უცბად გაცოფებული, თმაში სწვდა“, არშიაზე: „იხ. გვ. 97. მარმალადოვი იყო თავმოტვლეპილი კაციო! გვ. 113“. წიგნში ქაღალდის ნაჭერი მინაწერებით: „ივ. პავლეს-ძე ახალშენიშვილი (ინ-ანი) იხ. კალენდარი 1903 წ. ინ-ანზე „ნაკადულში“ ია ეკალაძის ბიოგრაფიააო, ივ. ახალშენიშვ. ცოლმა თქვა“.
653			_aრუსული ლიტერატურა
653			_aრუსული პროზა
653			_aრუსული რომანი
700			_920480 _aახალშენიშვილი, ივანე, _eმთარგმნელი
700			_920481 _a ახალშენიშვილი, ანა, _eმთარგმნელი
942			_2udc _cBK