000 07495nam a2200205 4500
003 Ge_NSL
005 20240604072604.0
008 220621s1893 ge ||||| |||| 00| 0 geo d
041 _ageo
080 _a894.63 წ-395
100 1 _aწერეთელი, აკაკი,
_gპოეტი,
_d1840-1915
_9936
245 _aთხზულებანი :
_bტ. 2 /
_cაკაკი წერეთელი.
264 _aტფილისი :
_bქართველთა ამხანაგობის გამოცემა N22 და მისივე სტ.,
_c1893.
300 _a316, IV გვ.
500 _aკანზე: „ი. გრ. ალ. ჭ-ძეზე, გვ. 169. ლუკა ისარლოვზე, გვ. 200, აღდგენილია სტრიქონები, 40, ქართველი ქალი. 79. აკაკის თარგმანები, გვ. 132, 134, 135. გორის ქება, 199. შენთან არის გული, გვ. 187. ველიჩკოსი, სიტყ. თეორიაში, აქ გვ. 199.“ გვ. 38. ლექსს „გ...ს“ მიწერილი აქვს: „გ. წერეთელი ხომ არ არის?“ გვ. 40. ლექსში „ნატვრა“ ცენზორის მიერ გამოტოვებული სტროფი ჩაწერილია ფანქრით: „მხარეს მაგრამ რა მხარეს ოდესმე ბედნიერსა, დღეს კი ჭირში ჩავარდნილს“... გვ. 42. ლექსთან „უ...ს.“ მიწერილია: „[უმიკაშვილს?].“ გვ. 58. ლექსში „ავადმყოფი“ ცენზორის მრავალწერტილის ადგილას ჩაწერილია: „ვინც შენატრის იმის სიკვდილს უმალ მასვე დაამიწებს.“ გვ. 129. ლექსთან „კატა“, „დედა-ენაში“. გვ. 132. ლექსში „მახეში გამბული ჩიტი“ ხაზგასმულია: „(თარგმანი)“. მიწერილია: „დედა-ენაში.“ გვ. 153. ლექსში „ზარი“ ხაზგასმულია: „სახალხო ლექსი“ და მიწერილია: „ტყუილია ისე დასწერა ვითომ ხალხურიაო. – ი. გრ.“ გვ. 165. ლექსთან „შეხტი ბიჭო“ მიწერილია: „ბეგლარამ მიჰბაძა.“ გვ. 169. ლექსს „თ-დი ალექ. ჭავჭავაძის საფლავზედ“ მიწერილი აქვს: „დაუწერია 1882, 14 აგვისტოს, (შუამთა, თელავი)“. გვ. 170. ცენზორის მრავალწერტილის ადგილას ჩაწერილია: „რომ ჩვენი ერი დღეს სხვის ფეხთ მტვერი – შენ არ გინახავს ასე ჩაგრული*)“ სქოლიოში მიწერილია: „*) ეს ხაზგასმული სტრიქონი, რომელიც ცენზორისგან
500 _a ეს ხაზგასმული სტრიქონი, რომელიც ცენზორისგან იყო გამოტოვებული აკაკის წიგნში (იხ. აკ. წერ. თხზ. ტ. II გვ. 170, ქართ. ამხ. გამოც. 1893 წ.-) აქ აღადგინა სოსიკო მერკვილაძემ.“ ამ ლექსის ბოლოს (გვ. 171) მიწერილია: „არის ხელთნ. ლიტ. მუზეუმში. იხ. „დროება“, 1882, № 81, 22 გვ.“ გვ. 187. ლექსში „გამოთხოვება“ ხაზგასმულია „შენთან არს გული“, მიწერილია: „ეს ლექსი ჩაიწერა იპოლიტ. ივანოვმა კახეთში (იხ. მისი მოგონება გვ. 92). ა. ჭ.-ძის მიბაძვაა. ი. გრ.“ გვ. 199. ლექსში „მესტვირული“ მოხაზულია პირველი სტროფი, მიწერილია: „გორი“. ამავე ლექსის ბოლოს (გვ. 200) მიწერილია: („დროება“, 1884, № 41)“. ლექსთან „არაკი“: „ლუკა ისარლოვი,“ ტექსტში: „კუდა მელია“. გვ. 201. ლექსში „არაკი“ ხაზგასმულია: „ყიზილბაშს“, მიწერილია: „ალ. სარაჯიშვილმა ადგილი მისცა ცენზურაშიო (იხ. აკაკის მოგონება „ნიშადურში“)“. გვ. 210. ლექსთან „პასუხად კ...ა...ს“, მიწერილია: „კ. აბაშიძეა?“ გვ. 215. ლექსის „კურთხევა“ ბოლოში დაბეჭდილ „თეატრს“, მიწერილი აქვს: „ჟურნალი“. სარჩევში გვ. მე-2 ხაზგასმულია: „მახეში გაბმული ჩიტი“, „შაბათი საღამო“, „ილოცე ბავშვო“, მიწერილია: „(თარგმანი)“. ხაზგასმულია: „ალი და კვამლი“, მიწერილია: „(„თარგმანი)“. ხაზგასმულია: „შეხტი ბიჭო“, მიწერილია: „გრ. გრიგ. მოწონებული.“ ხაზგასმულია: „გამოთხოვება“, მიწერილია: „(შენთან არს გული)“. ხაზგასმულია: „მესტვირული“, მიწერილია: „(გორის ქება)“ არშიაზე: „ველიჩკოდან აქ არ არის (იხ. „სიტყვ. თეორ.)“ მოხაზულია: „არაკი“, მიწერილია: „ლუკა ისარლოვზე“. გვ. IV. ხაზგასმულია: „წმ. გიორგი და წმ. ილია“, მიწერილია: „პოემა“. ხაზგასმულია: „მზე და მთვარე“, მიწერილია: „(თარგმანი)“.
653 _aქართული ლიტერატურა
653 _aთხზულებანი
942 _2udc
_cBK
999 _c598877
_d598875