000			15847nam a22002057a 4500
999			_c8203 _d8203
003			Ge_NSL
005			20200404160456.0
008			121101s1882 ge ||||| |||| 00| 0 geo d
041			_ageo
080			_a821.353.1-2
100			_918924 _aერისთავი, დავით, _gდრამატურგი, _d1847-1890
245			_aსამშობლო : _bდრამა 5 მოქმედებად და 7 სურათად / _cფრანციცულიდან გადმოკეთებული თ. დ. გ. ერისთავისაგან.
260			_aТифлисъ, _c1882 _f(тип. Меликова).
300			_a123 გვ.
500			_aი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი. ტ. 1. № 1470-1475 - ყდაზე დაკრულია ქაღალდის ნაჭერი წარწერით: „სამშობლო!“ პიესა. სახლში არ გაიცემა. იშვიათია – თავფურცელი. ი. გრ.“ყდის მე-2 გვერდზე დაკრულ ქაღალდის ნაჭერზე ჩამოწერილია: „1. „სამშობლო“ პირველად დაიდგა საქართველოში 1882 წ. 20 იანვარს. 2. რუსეთში, პირველად დაიდგა 1892 წ. 16 ოქტ. ლენსკის ბენეფისში (აქ მესხიშვილის როლს, იქ-იუჟინი(?) (იხ. Орленов-ის მოგონებები გვ. 486). 3. პარიჟში 1869 წ. 18 მარტს. 4. „სამშობლო“ – ოპერადაც დაიდგა. (იხ. „თეატრი“, (?) 1887 წ., №1, გვ. 9). 5. დაიდგა სარდუს პიესა „ფლანდრიას“ – სახელით გ. ქიქოძის თარგმანით 1942 წ. 7 აპრილს რუსთ. თეატრში“.ფორზაცზე: „მაძრწუნებ, 27; დაჰკა ლევან, 96; წამების ხმა, 91; რუსულში არ არის: – იჰ, ოღონდ ხვალინდელი დღე გაგვითენდეს, გვ. 12; განა ჩვენთვის ღმერთია ღმერთი, ღმერთი რომ ჩვენზე მწყალობელი იყოს განა გაგიშვებდათ, 14; – გლოვის ზარი დარეკე, (არ არის რუს.) გვ. 35; რა ვქნა დავითნს რომ აღარ მაკითხებენ, 63; დაჰკა ლევან და სხვ. არ არის ამ რუსულში, 96. [არის შემდეგ რუსულში]“.გვ. 4. მოქმედ პირთა სიას მიწერილი აქვს ფრანგ მოქმედ პირთა სახელები.გვ. 12. მოხაზულია პირველი ორი სტრიქონი, მიწერილია: „ეს არ არის რუსულში“.გვ. 21. ხაზგასმულია: „მე ეხლა ათას ოქროთა ვღირვარ“... ქვემოთ არშიაზე: „რუსულში Сто тысяч экю.“გვ. 34. ხაზგასმულია: „ბატონის შვილი“... მიწერილია: „Принц Оранский“. ამავე გვერდზე ხაზგასმულია: „დიღმის ტყეებში“, მიწერილია: „დიღმის – Суанский лес“.გვ. 35. მოხაზულია მოქმედი პირის – სიმონის სიტყვები და მიწერილია: „ეს რუსულში ვერ ვიპოვე“.გვ. 38. მოხაზულია ადგილი და მიწერილია: „ეს არ არის რუსულში. იხ. რუსული გვ. 48“. იქვე ქვემო არშიაზე: „*ალბად არ უნდოდა ქართველი ქალი მოღალატე გამოეყვანა და თათრის სისხლი ჩაუწვეთა“.გვ. 39. მოხაზულია ადგილი, მიწერილია: „ეს რუსულში არ არის“.გვ. 40. ტექსტში ხაზგასმულია: „მე ქალი ვარ და სამშობლო ჩემი სიყვარულია!...“ მიწერილია: „იხ. რუსული 49 (ძველი) 19 (ახალი)“. აქვე ქვემოთ მოხაზულია ადგილი და მიწერილი: „გვ. 49 რუსული და მეორე რუსულში გვ. 18“. მოხაზულია ლევანის სიტყვები და მიწერილია: „რუსული გვ. 71“.გვ. 57. მოხაზულია ადგილი, მიწერილია: „რუსულში ექვსი ათასია, 77“.იქგვ. 63. ხაზგასმულია ტექსტში: „მეტეხის ციხეში“, მიწერილია: „Брюсельск. ратуш.“ ვე ხაზგასმულია მოქმედი გმირის გოგიას სიტყვები, მიწერილია: „ეს არ არის რუსულში 83 გვ. 71 . ხაზგასმულია: „ლევან ამბობს „ლოცვას“, მიწერილია: „იხ. რუსული 89“. აქვე მოხაზულია ადგილი და მიწერილი: „ლექსი არ არის რუსულში“.
500			_aგვ. 74. ხაზგასმულია ტექსტში: „მაშინვე გულში ხანჯალი დაეცით“... არშიაზე: „კარგად არის გაკეთებული. შახ-აბაზის დროს თოფი არ იყო Пистолет к горлу (რუსულში, გვ. 92. მეორე რუსულში, გვ. 30. ჩვენი მსახიობები – ეფექტისთვის მაინც ჰკლავდნენ ტყვიით გოგიას.გვ. 96. ხაზგასმულია ადგილი და მიწერილია: „ეს არ არის რუსულში 1872 წ. გამოცემაში. არის შემდეგ გამოცემაში (გვ. 36)“.გვ. 122. მოხაზულია ადგილი და მიწერილი: „ეს განმეორება რუსულში არ არის, გვ. 43“.გვ. 123. ტექსტის ბოლოს: „აქ კოცონის ალი ჩანს ფანჯარაში! ასე სდგამდნენ. ი. გრ.“წიგნში დევს კონვერტი წარწერით: „სოსოს მინაწერები“. კონვერტში დევს: 1. ქაღალდის პატარა ნაჭერი, რომელზედაც წერია: „სამშობლო“ რუსთაველის თეატრში პირველად დაიდგა 1942 წ. 17 დეკემბ. ი. გრ.“ 2. ქაღალდის ნაჭერი წარწერით: „სამშობლოზე“ Н. К. მიხაილოვსკის წერილი. (იხ. მისი ტომი V. გვ. 604. გამოც. „Русск. Богатс.“ 3. გაზეთ „კომუნისტის“ 1942 წ., № 84“-დან ამოჭრილი შ. აფხაიძის წერილი „პატრიოტული სპექტაკლი „ფლანდრია“ რუსთაველის თეატრში“. 4. რუსთაველის თეატრის სპექტაკლის პროგრამა. 3. სარდუ. ფლანდრია (სამშობლო). სეზონი 1941–1942 წ. პროგრამის პირველ გვერდზე წერია: „პრემიერა. 7 აპრილს 1942 წ. – ი. გრ.“ 5. ქაღალდის ნაჭერი, რომელზედაც გამეორებულია ყდის შიდა გვერდზე ჩამოწერილი შენიშვნები. 6. ქაღალდის ნაჭერი, რომელზედაც წერია პიესის მოქმედი პირები და მისი პირველი შემსრულებლები. 7. ქაღალდი წარწერით: „სარდუჯან მეგობრები ანუ ჰაი გიდი, მეგობრებო. კომედ. 4 მოქმ. თარგ. კ. ბაქრაძისა „ივერია“, 1899. № 23. პირველად წარმოადგინეს 1897 წ. 8 ოქტ.“ 8. ქაღალდის ნაჭერი წარწერით: „გოთფრუას ცირკი იყო საცა ეხლა მთავრობის დიდი სასახლეა. ძველად ამ ალაგს – ვიდრე რუსულ ტაძარს ააშენებდნენ – ერქვა გუნიბის მოედანი“. 9. მწერალ-სარდუს პორტრეტის ფოტორეპროდუქცია. მეორე ცალის ფორზაცზე უწინდელი მფლობელის ხელწერა: „თ. ა. გ. ერისთავი“ტყავის ყუაზე ამოტვიფრულია: „ა. ე. სამშობლო. ერისტოვისაგან“. ფორზაცზე: „აქ მომქმედი პირების გვარებიცაა. ი. გრ.“წიგნში ჩადებულია კონვერტი წარწერით: „სამშობლოს“ გარშემო“. კონვერტში დევს: 1. ქაღალდის ნაჭერი წარწერით: „პიესა „სამშობლოს“ გარშემო. ლ. ა. მაღალაშვილის პასუხი „მოსკოვის უწყების“-აში მოყვანილ რეცენზიის გამო, დაიბეჭდა გაზ. „გოლოსში“. ამ წერილის თარგმანი დაბეჭდილია გაზ. „შრომაში“, 1882. № 13, 7 აპრ.“ 2. ქაღალდის ნაჭერი, წარწერით: „სამშობლო“ და ეს პიესა. ხანი. + რამდენჯერ მიბრძანებია, შენ ჩემთან ხანჯლით არ შემოხვიდე ხოლმე. იხ. მირზა ფატალის კომედია „ხანის ვეზირი“ გვ. 42. აკაკის „კრებული“, 1895, № 7“. 3.
500			_a1928 წლის მაგიდის კალენდრის 30 აპრილის ფურცელი, რომელზედაც წერია: სამშობლო“. – პიესა „სამშობლოს“ გარშემო განგაში ასტეხა პირველად „Гусли“-მ (1882 წ. № 5, 8, 9) თხორჟევსკიმ და ოპოჩინინმა (დ. ერისთავის ამხანაგებმა, ალბად შეშურდათ კავკაზი რომ ქართველმა ჩაიბარა). მერე გადაბეჭდა: „Москов. Ведомост“-მა“.მესამე ცალი დაზიანებულია. აკლია თავფურცელი და ფურცელი მოქმედნი პირებისა შემსრულებელთა გვარებითკანის მე-2 გვ. აღდგენილია თავფურცელი: „დ. ერისთავი: სამშობლო! დრამა 5 მოქ. და 7 სურათად. ფრანციცულიდან გადმოკეთებული. 1882. სტამბა მელიქიშვილისა“.შმუცტიტულზე: „დ. ერისთავი [და სარდუ]“.სათაურის ქვემოთ: „ეს დრამა პირველად დაიბეჭდა ჟურნ. „ივერია“-ში, 1881 წ., № X, ი. გრ.“გვ. გვ. 121, 122 და 123 ქვემოთ კუთხეები მოხეულია და აღდგენილია ი. გრ. ხელით.გვ. 121. ხაზგასმულია: „შეეჩვიე ცეცხლსა“ და მიწერილი: „შეეჩვიე პაჟარს“ – ასე უთხრა ერთხელ სვიმონიძემ ქეთევანს“.წიგნის ბოლოს ჩადებულია: ვ. 65–78. 2. პროგრამა რუსთაველის თეატრის სპექტაკლისა „სამშობლო“ მინაწერით: „1943, 14 იანვარი“..მეოთხე ცალის შმუცტიტულზე წარწერა: „ჩემს მშვენიერ ფაიხოშს მარიამ საფაროვა-აბაშიძისას თ. დავით ერისთავი. 1882, 9/VII, თბილისი“. ფორზაცზე: „ტასო აბაშიძემ მიფეშქაშა. ი. გრ. 1945. 12/X“.გვ. 42. ბეჭედი: „ივანე ესტატეს-ძე მჭედლიშვილი“.გვ. 93. ბეჭედი: „Мария Михайловна Сапарова“. წიგნში ჩადებულია გაზეთიდან ამოჭრილი ვ. ევსიშვილის წერილი „ქართული კულტურის დიდი მოამაგე. (დ. ერისთავის გარდაცვალების 55 წლისთავის გამო)“ მინაწერით: „1945 წ., № 211. „ინდუსტრ. ქუთაისი“, 24 ოქტ.“
653			_aქართული დრამატურგია
942			_2udc _cBK