სიბრძნე კაცობრივი. რომელი ასწავლის კაცს ჭკვას რიგიან ხმარებასა, სრულ კაცს გახდის, და მისწევს სიმდიდრესა, შემკობილი ცხოველი მაგალითებით фილოსოфოსების სიტყვებითა.

ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.
ყდაზე: „სიბრძნე კაცობრივი. კარგი წიგნია. ი. გრ.: გარნა, 65, 71. 166; „მარტოოდენ“ ან მხოლოდ ლექსის? 54; ტრაბახობისთვის. 69; ზურნა, გვ. 71; მეშურნეობაზე, გვ. 160; თაგვის დაბუდება კატის ყურში, გვ. 127. ი. გრ. ამ წიგნს ძალიან აქებენ. იხ. „ცნ.-ფურც.“, 1898 წ. № 530, გვ. 1. ი. გრ. საჭიროა მისი ხელმეორედ გამოცემაო. ეს მგონი ნათარგმნი უნდა იყოს მესხი ვინმე მღვდ. გვარამაძისა. იხ. მისი კერძო წერილები. ზ. ჭ. და ზ. ჭ-ძის ბიოგრაფიული წიგნი, გვ. 70. ი. გრ. გულის ხვაშიადს ნუ დასცლი, 62; ვარცლი; ცისმარად [ცისმარე] 93; მოზარული, 122; გაზერგნა, გვ. 142 – ფეხით ტკეპნა, (ჩუბ); ლეგენდა ღვინოზე, გვ. 190; მებარი გვ. 191; ყანდილი (დაყანდებული) თუ კანდელი? 191; ზურნა (?) გვ. 71; ენამათრევალა, 43; პირთეთრი, გვ. 121; რაფა, 202; თეატრი, 257; ხელყრა-უარყოფა, 167; მესათხევლე, 215. გარნა-გარდა, მხოლოდ, 71; მარტოკობა, 278; შეაგიზგიზა, 146; სანთური, 59; დიდი თქვია, 55; პირღნიოში, 59“.
გვ. 7. მოხაზულია ადგილი და მიწერილია: „ლექსად“.
გვ. 55. ხაზგასმულია: „დიდი თქვა“, მიწერილია: „დიდი თქვია“.
გვ. 61. მოხაზულია ადგილები და მიწერილია: „მერცხალი; გატეხილი ჭურჭელი“.
გვ. 63. ხაზგასმულია: „ქესა“, მიწერილია: „ქისა“.
გვ. 65. მოხაზულია: „გარნა“, მიწერილია: „გარნა, მარტოოდენ.“
გვ. 191. ხაზგასმულია: „ყანდილივით“, მიწერილია: „კანდელიკი, ი. გრ.“