დანაშაული და სასჯელი : [რომანი] / თეოდორ დოსტოევსკი ; ივანე და ანა ახალშენიშვილების ნათარგმნი.

ამოჭრილია ჟურნ. „მოამბიდან“, 1905 წ. I–XII.

ი. გრიშაშვილის ბიბლიოთეკა-მუზეუმის კატალოგი.
ყდის მეორე გვერდზე: „ივ. ახალშენიშვილი, ამ წიგნის მთარგმნელი დიბადა 1871 წ. გარდაიც. 1906 წ. 22 დეკემბ. იხ. ნეკროლოგი „ნაკადული“ მოზრდილთათვის, 1907 წ., № 1, გვ. 36. ივ. ახალშენიშვილის ფსევდონიმები იყო: ინანი (თარგმნიდა ამ ფსევდ.), დამოუკიდებელი (ამით პაექრობდა ქართ. ენის შეს). დავიწყებული (ლექსებს წერდა ამ ფსევდ.). ი. გრ“.
P. S. ანნა ახალშენიშვილს, განსვენებულის მეუღლეს, წერილი აქვს დაბეჭდილი, სადაც ის აზრი აქვს გატარებული, რომ ივ. ახალშენიშვილის პიესები დაკარგულია და ვეძიებო. იხ. გაზ. „დროება“, 1909 წ., № 155, 15 ივლ. გვ. 4. ი. გრ. ივ. ახალშენიშვილის მიერ ნათარგმანების სია იხ. პიესა „ფეიქრების“ ბოლო ფურცელი („ფეიქრები“, 1910 წ.).
P. S. აი, ეს მინაწერი მთელი დისერტაციაა ახალგაზრდა მკვლევარისათვის, ამიტომ ჩემი წიგნები სახლში არ გაიცემა, რადგან ზოგიერთს ჩემ წიგნს ხელთნაწერის მნიშვნელობა აქვს. ი. გრ. 1942. 10/II“.
თავფურცელზე დაკრულ მთარგმნელის პორტრეტთან მიწერილია: „1871–1906“.
გვ. 116. ნაწ. 1. ხაზგასმულია „და უცბად გაცოფებული, თმაში სწვდა“, არშიაზე: „იხ. გვ. 97. მარმალადოვი იყო თავმოტვლეპილი კაციო! გვ. 113“.
წიგნში ქაღალდის ნაჭერი მინაწერებით: „ივ. პავლეს-ძე ახალშენიშვილი (ინ-ანი) იხ. კალენდარი 1903 წ. ინ-ანზე „ნაკადულში“ ია ეკალაძის ბიოგრაფიააო, ივ. ახალშენიშვ. ცოლმა თქვა“.